ਦਿਲਚਸਪ

ਜੈ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਨੇ ਇੰਨੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ?

ਜੈ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਨੇ ਇੰਨੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ?


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਜੈ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਨੇ ਇੰਨੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੈ. ਇਸ ਨੇ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੱਖੇ ਗਏ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਾਪਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਿਆ ਹੈ, ਆਦਿ. ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ?


ਜੈ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਲਗਭਗ "ਅੱਧੇ" ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ. ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਪੱਖੀ, ਜੈਫਰਸੋਨਿਅਨ ਅੱਧਾ. ਇਸਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੱਖੀ ਹੈਮਿਲਟੋਨਿਅਨ ਹਾਫ ਦੁਆਰਾ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੌਨ ਜੇ ਦੁਆਰਾ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜੇ ਸੰਧੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੇ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸਕੱਤਰ ਸਨ ਜੋ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੱਖੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਪੱਖੀ ਸਨ. ਇਸ ਨੇ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਸਰਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ, ਵਪਾਰਕ ਅਨੁਕੂਲ ਸ਼ਰਤਾਂ (ਆਪਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਪਸੰਦ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਦਰਜਾ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ (ਪਰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ).

ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਪੱਖੀ ਜੇਫਰਸਨ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸੰਧੀ ਨੂੰ "ਵੇਚਣ" ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਕਿ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਅਮਰੀਕੀ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ "ਪ੍ਰਭਾਵ" ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਬਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਸੀ. ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਤੀ "ਝੁਕਾਅ" ਬਾਰੇ ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਸਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ "ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿਰੋਧੀ" ਮੰਨਦੇ ਸਨ.

ਪਰ ਜੈਫਰਸਨ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਡਰ ਸਨ ਮੁੱਲ. ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ:

ਜੈਫਰਸਨ ਵਾਸੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ 1778 ਤੋਂ ਫਰਾਂਸ ਨਾਲ ਸੰਧੀ ਅਜੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਕੁਲੀਨਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਮੁੱਲਾਂ ਲਈ ਮੁੱਖ ਖਤਰਾ ਮੰਨਿਆ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੈਮਿਲਟਨ ਅਤੇ ਜੈ (ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ) ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਤਵੀਆਂ ਵਜੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕਦਰਾਂ -ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਨਤਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਚੀਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਲਾਹਨਤ ਜੌਨ ਜੇ! ਲਾਹਨਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜੋ ਜੌਨ ਜੈ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣਗੇ ਨਹੀਂ! ਲਾਹਨਤ ਉਸ ਹਰ ਇੱਕ ਉੱਤੇ ਜੋ ਉਸਦੀ ਖਿੜਕੀ ਵਿੱਚ ਲਾਈਟਾਂ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏਗਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਹਨ ਜੇ ਨੂੰ ਲਾਹਨਤ ਦੇਵੇਗਾ!


ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ - ਧੜਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ

ਸੰਧੀ ਦਾ ਹਰ ਰਾਜ ਦੇ ਜੈਫਰਸਨ ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਗਰਮਜੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਬੰਧ ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੀ ਸੰਘੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨਗੇ, ਕੁਲੀਨਤਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਗਣਤੰਤਰਵਾਦ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਗੇ. ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ

  • ਦੱਖਣ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਸੀ.
  • ਉੱਤਰੀ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ; ਦੱਖਣ ਨੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਸਟਾਕ ਨੌਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ
  • ਦੱਖਣ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੰਧੀ ਨੇ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਦੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.

ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਲਾਰਡ ਗ੍ਰੇਨਵਿਲ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਜੱਜ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੂਤ ਜੌਨ ਜੇ ਦੁਆਰਾ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਸੰਧੀ ਨੇ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲਾ ਐਲਾਨਿਆ; ਯੂਐਸ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ; ਅਮਰੀਕਨ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਏ ਗਏ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮ ਅਤੇ ਉੱਤਰ -ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਯੂਐਸ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਕਮਿਸ਼ਨ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ. ਐਨਸਾਈਕਲੋਪੀਡੀਆ ਬ੍ਰਿਟੈਨਿਕਾ

ਦੱਖਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੱਖਣ, ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸਭਿਅਤਾ ਲਈ ਮਾੜੀ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ ਸੀ (ਅਤੇ ਅਰਧ ਯੁੱਧ ਅਤੇ 1812 ਦੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਏਗੀ). ਨਦੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ; ਜੇ ਜੈ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਧਨ ਸੀ.


ਪ੍ਰਸ਼ਨ: ਅਮਰੀਕੀ ਜਨਤਾ ਦੁਆਰਾ ਜੌਨ ਜੇ ਦੀ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਨਫ਼ਰਤ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ?

.

ਕਿਉਂਕਿ ਜੈ ਦੀ ਸੰਧੀ (1794) ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਸੜ ਸੀ. ਇਸ ਨੇ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ. ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਜ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਸੰਧੀ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਉੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਅਦਾਇਗੀ ਦੇ ਮਾਲ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਜਲ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਜਬਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਮਲਾਹਾਂ ਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਅਗਵਾ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ !! ਇਹ ਸਭ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਿਆਇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ! ਇਸ ਸੰਧੀ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਕਾਇਆ ਮੁੱਦਿਆਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਹੈ ਜੋ 1812 ਦੇ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਉਹੀ ਮੁੱਦੇ ਅਜੇ ਵੀ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਮਕਾਨ ਵਿੱਚ ਅਣਸੁਲਝੇ ਹੋਏ ਸਨ. ਜੌਨ ਜੇ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੱਖੀ ਚੀਫ ਜਸਟਿਸ ਜੌਨ ਜੇ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚਿਪ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਧੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਿਆਇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੈਰਿਸ ਸੰਧੀ (1783) ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਸਨ ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਕਲਾਬੀ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ.

ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ:

  • ਅਮਰੀਕੀ ਮਲਾਹਾਂ ਦੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਮਲਾਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉੱਚੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਵਪਾਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜਲ ਸੈਨਾ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨਗੇ.
  • ਕੈਨੇਡੀਅਨ-ਮੇਨ ਸੀਮਾ
  • ਪੂਰਵ-ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ
  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਇਕ ਪਾਸੜ ਸੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਿਰਯਾਤ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਨਿਰਯਾਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰਕ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਟੈਰਿਫ ਦੁਆਰਾ ਰੋਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ.
  • ਉੱਤਰੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਪੈਰਿਸ ਸੰਧੀ (1783) ਵਿੱਚ ਖਾਲੀ ਹੋਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ
  • ਯੂਐਸ ਮਾਲ ਦੀ ਜ਼ਬਤ. ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਉੱਚ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਪਾਰਕ ਮਾਲ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ.

ਜੌਨ ਜੇ ਦੀ ਸੰਧੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਗ੍ਰਾਫਿਟੀ: "ਲਾਹਨਤ ਜੌਨ ਜੈ! ਲਾਹਨਤ ਹਰ ਉਸ ਤੇ ਜੋ ਜੌਨ ਜੈ ਨੂੰ ਲਾਹਨਤ ਨਾ ਦੇਵੇ !! ਲਾਹਨਤ ਹਰ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਜੋ ਆਪਣੀ ਖਿੜਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਈਟਾਂ ਨਹੀਂ ਲਗਾਏਗਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜੌਨ ਜੈ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ !!!"
.
ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਨੇ ਲਿਖਿਆ: "ਜੌਨ ਜੇ, ਆਹ, ਚਾਪ ਗੱਦਾਰ - ਉਸਨੂੰ ਫੜੋ, ਉਸਨੂੰ ਡੋਬੋ, ਉਸਨੂੰ ਸਾੜੋ, ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸਾੜੋ."
.
ਜੈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬੋਸਟਨ ਤੋਂ ਫਿਲਡੇਲ੍ਫਿਯਾ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਬਲਦੇ ਪੁਤਲੇ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ.

.

ਜੌਨ ਜੇ ਦੀ ਸੰਧੀ, 1794-95
ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਜੈ ਦੀ ਇਕੋ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਚਿੱਪ ਇਹ ਧਮਕੀ ਸੀ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਡੈੱਨਮਾਰਕੀ ਅਤੇ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲ ਦੀ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ. ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੈਮਿਲਟਨ ਨੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦਾ ਇਸ ਨਿਰਪੱਖ ਹਥਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਹੈਮਿਲਟਨ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੇ ਜੈ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਲਾਭ ਦੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਮੰਗਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇ.

ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਿਆਇਤਾਂ:

  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਉੱਤਰ -ਪੱਛਮੀ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ (ਕਿ ਉਹ ਪੈਰਿਸ, 1783 ਦੀ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ)
  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਵੈਸਟਇੰਡੀਜ਼ ਵਰਗੇ ਅਪਵਾਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀਮਤ "ਸਭ ਤੋਂ ਪਸੰਦੀਦਾ ਵਪਾਰ ਦਾ ਦਰਜਾ" ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਵਪਾਰ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਇਹ ਵੀ ਸ਼ੱਕੀ ਹੈ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੱਕ ਅਸੀਮਤ ਪਹੁੰਚ ਦਾ ਅਨੰਦ ਮਾਣਿਆ.

ਅਮਰੀਕੀ ਰਿਆਇਤਾਂ:

  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਜੇ ਵੀ ਉੱਚੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਅਮਰੀਕੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ.
  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਜੇ ਵੀ ਯੂਐਸ ਮਲਾਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੇਵੀ ਵਿੱਚ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਜੇ ਵੀ ਫਰਾਂਸ ਲਈ ਜਾ ਰਹੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ.
  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਬਿਨਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਮਾਨ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ

ਬਿਨਾਂ ਸਿਰ ਝੁਕਾਏ ਛੱਡਿਆ:

  • ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੁਆਰਾ ਬਕਾਇਆ ਪੂਰਵ-ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ਾ
  • ਮੈਨ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਬੋਰਡਰ

ਜੈ ਦੀ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਿਪਾਹੀ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਪਾਹੀ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੌਨ ਜੇ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਪੁਤਲੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ ਗਏ. ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਹੈਮਿਲਟਨ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੂਚਿਤ ਕਰਕੇ ਜੈ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਫਿਰ ਵੀ ਆਖਰਕਾਰ ਸੰਧੀ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਵਾਦ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਰਿਪਬਲਿਕਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸੰਧੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ 1783 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਰਿਪਬਲਿਕਨਾਂ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੰਘੀਆਂ ਨੇ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਬਜ਼ੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੁਆਰਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤ ਸਬੰਧਾਂ ਨੇ ਨਿ Spain ਸਪੇਨ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਨਿ New ਸਪੇਨ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਗੇ. ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਜੌਨ ਪਿੰਕਨੀ ਇੱਕ ਨਿਰਾਸ਼ ਸਪੇਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਆਇਆ, ਇਸਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ. ਪਿੰਕਨੀ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਦੇ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦੇ ਨਾਲ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਐਪਲਾਚਿਅਨ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਸੀ.


ਜੈ ਸੰਧੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ

1794 ਤੋਂ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗ੍ਰੇਟ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦਾ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਸੀ. ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਆਰਟੀਕਲ III ਦੀ ਜੈ ਸੰਧੀ, ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ 1794 ਦੀ ਅਮਿਟੀ, ਵਣਜ ਅਤੇ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਜੋ ਜੈ ਸੰਧੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ
ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲਾਅ ਅਲਾਇੰਸ
ਨਿ Newਯਾਰਕ ਸਿਟੀ

ਅਮੇਰਿਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲਾਅ ਅਲਾਇੰਸ (ਏਆਈਐਲਏ) ਇੱਕ 501 (ਸੀ) 3 ਟੈਕਸ ਮੁਕਤ, ਗੈਰ-ਮੁਨਾਫਾ ਸੰਗਠਨ ਹੈ ਜੋ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਨਿਆਂ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਗ੍ਰਾਂਟ ਦੁਆਰਾ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਤੋਂ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਕਮਿ Communityਨਿਟੀ ਇਨੀਸ਼ੀਏਟਿਵ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ
ਓਪਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਦੇ

ਤੋਂ ਵਾਧੂ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਨਾਲ
ਦਾ ਹੇਰਨ ਫਾ .ਂਡੇਸ਼ਨ
ਦਾ ਸਾਲਿਡੈਗੋ ਫਾ .ਂਡੇਸ਼ਨ
ਦਾ ਸ਼ੈਲਟਰ ਰੌਕ ਵਿਖੇ ਯੂਨੀਟਿਅਨ ਯੂਨੀਵਰਸਲਿਸਟ ਵੈਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ

ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ
ਦੇ ਸਟਾਫ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨਸ
ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲਾਅ ਅਲਾਇੰਸ
ਅਤੇ
ਟੋਰਾਂਟੋ ਦੀਆਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੇਵਾਵਾਂ

ਅਸੀਂ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ. ਸਹਿਯੋਗ ਦੁਆਰਾ, ਇਸ ਕਿਤਾਬਚੇ ਨੂੰ ਸੰਭਵ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਅਮਰੀਕਾ/ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਹੋਇਆ ਹੈ.

ਵਿਸ਼ਾ - ਸੂਚੀ

ਇਸ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਨੂੰ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਸੰਖੇਪ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਜੈ ਸੰਧੀ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਅਤੇ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ. ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ. ਯੂਐਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਜਾਓ.

ਜਦੋਂ ਯੂਰਪੀਅਨ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ, ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ, ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ. ਨਵੇਂ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ.

ਅਮਰੀਕੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਯੁੱਧ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਬਣਾਈ. ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ ਪੈਰਿਸ ਦੀ ਸੰਧੀ 1783 ਵਿੱਚ, ਪਰ ਉਸ ਸੰਧੀ ਨੇ ਸੀਮਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦੇ ਅਣਸੁਲਝੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ.

1794 ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੰਧੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਜੈ ਸੰਧੀ ਚੀਫ ਜਸਟਿਸ ਜੌਨ ਜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਰਤਾਕਾਰ. ਇਹ "ਦੋਸਤੀ, ਵਣਜ ਅਤੇ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ" ਦੀ ਸੰਧੀ ਸੀ. ਆਰਟੀਕਲ III ਜੇ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ "ਸੀਮਾ ਰੇਖਾ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵਸਦੇ ਭਾਰਤੀਆਂ" ਲਈ ਮੁਫਤ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ "ਆਪਣੇ goodsੁਕਵੇਂ ਸਮਾਨ" 'ਤੇ ਡਿ dutyਟੀ ਜਾਂ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ.

ਵਿੱਚ ਘੈਂਟ ਦੀ ਸੰਧੀ 1815 ਵਿੱਚ (1812 ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ), ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਪਰ ਅਤੇ ਲੋਅਰ ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ 1820 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਇਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਨੇਡਾ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਥਾ ਸੀ ਕਿ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਫਤ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਸਟਮ ਡਿ dutiesਟੀਆਂ ਨਹੀਂ ਵਸੂਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ.

1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਇੰਡੀਅਨ ਡਿਫੈਂਸ ਲੀਗ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਕਾਹਨਵਾਕੇ ਮੋਹੌਕ, ਪਾਲ ਡਿਆਬੋ ਦੇ ਅਦਾਲਤੀ ਕੇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਲੋਕ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਬਿਨਾਂ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ "ਸਹੀ ਸਮਾਨ" ਦੀ ਡਿ dutyਟੀ-ਮੁਕਤ riageੋਣ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ.

ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪਾਸੇ, ਕਾਨੂੰਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ. 1956 ਵਿੱਚ, ਲੂਯਿਸ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੈ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਘੈਂਟ ਦੀ ਸੰਧੀ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਧੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਕਿ ਜੈ ਸੰਧੀ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਾਨੂੰਨ ਅਤੇ ਘੈਂਟ ਸੰਧੀ ਦਾ ਆਰਟੀਕਲ IX, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੰਧੀ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸੰਧੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ "ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ"ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ. ਆਰਟੀਕਲ IX, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਾrownਨ"ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ. 1812 ਦੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ.

1982 ਵਿੱਚ, ਨਵਾਂ ਸੰਵਿਧਾਨ ਐਕਟ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ. ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਵਾਟ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਕੇਸ ਨੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਵੱਲੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ. ਇਹ ਕੇਸ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦੇ ਮਿਸ਼ੇਲ ਕੇਸ ਸਰਹਦ ਤੋਂ ਪਾਰ ਮਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਅਕਵੇਸੇਨੇ ਦੇ ਮੋਹੌਕਾਂ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੜਿਆ ਗਿਆ-ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਕ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਡਿ Firstਟੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਮੁਕਤ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਵਪਾਰ ਲਈ. ਮਈ 2001 ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਵਪਾਰਕ ਵਸਤੂਆਂ 'ਤੇ ਡਿ dutiesਟੀਆਂ ਤੋਂ ਛੋਟ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਨਿੱਜੀ ਜਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸਾਮਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਚੁੱਪ ਸੀ. ਹੋਰ ਮਾਮਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਨਸੈਂਟ ਕੇਸ, ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਸਟਮ ਡਿ dutiesਟੀ ਅਤੇ ਟੈਕਸ ਗੈਰ-ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਪਾਰ' ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ/ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਰਹੱਦ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ/ਮੈਕਸੀਕਨ ਸਰਹੱਦ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਭਾਰਤੀ ਬਾਰਡਰ ਐਕਟ ਲਈ ਕੁਝ ਅੰਦੋਲਨ ਹੋਏ ਹਨ. ਦੱਖਣੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਅਤੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਆਈਐਨਐਸ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ.

ਤਤਕਾਲ ਹਵਾਲਾ ਗਾਈਡ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ ਅਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ.

ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ ਸਹੀ ਨੂੰ:

  • ਯੂਐਸ/ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਰਹੱਦ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰੋ.
  • ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ
  • ਜਨਤਕ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਡੀਕੇਡ, ਪੂਰਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਆਮਦਨੀ (ਐਸਐਸਆਈ), ਮੈਡੀਕੇਅਰ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਲਾਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਤੁਸੀਂ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਉਚਿਤ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ.
  • ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਜਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਲਈ "ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ (appropriateੁਕਵੀਂ ਫੀਸ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਨਾਲ) "ਘਰੇਲੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ" ਵਜੋਂ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰੋ.

ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ:

  • ਪਰਦੇਸੀ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਕਾਰਡ (ਜਿਸਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਜਾਂ ਫਾਰਮ I-551 ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਲਈ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਏ.
  • ਇੱਕ ਵਰਕ ਪਰਮਿਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ.
  • ਫੌਜੀ ਲਈ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰੋ.

ਯੂਐਸ ਸਰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ:

ਰਹਿਣ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੂਐਸ ਬਾਰਡਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ. ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਸੰਘੀ ਵਿਧਾਨ (8 ਯੂਐਸਸੀ -1359) ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਕੇਸ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਕਿੰਸ ਬਨਾਮ ਸੈਕਸਬੇ, 380 F. Supp. 1210 (ਡੀ. ਐਮ. 1974).

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ. ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀ ਯੂਐਸ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਐਮਪੀ ਨੈਚੁਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਸਰਵਿਸ (ਆਈਐਨਐਸ) ਐਂਟਰੀ ਦੀਆਂ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ, ਜਾਂ ਸਰਹੱਦ ਪਾਰ, ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕੁਝ ਘੱਟ ਲਈ. ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ:

  • ਤੁਹਾਡੇ ਬੈਂਡ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ (ਜਿਸਨੂੰ ਖੂਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ). ਆਪਣੇ ਬੈਂਡ ਦਫਤਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਸੰਪਰਕ ਕਰੀਏ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਅੰਤਿਕਾ ਵੇਖੋ.
  • ਤੁਹਾਡਾ ਭਾਰਤੀ ਸਥਿਤੀ ਕਾਰਡ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ (ਸਿਖਰ ਤੇ ਲਾਲ ਧਾਰੀ ਵਾਲਾ ਕਾਰਡ).
  • ਤੁਹਾਡਾ ਲੰਮਾ ਫਾਰਮ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ. ਆਪਣਾ ਲੰਮਾ ਫਾਰਮ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਅੰਤਿਕਾ ਵੇਖੋ.
  • ਇੱਕ ਫੋਟੋ ID.
  • ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਾਉਡੇਨੋਸੌਨੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਲਾਲ ਆਈ.ਡੀ. ਕਾਰਡ.
  • ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਨੁਇਟ ਹੋ, ਤਾਂ ਖੇਤਰੀ ਇਨੁਇਟ ਲੈਂਡਸ ਕਲੇਮ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਨੁਇਟ ਦਾਖਲਾ ਕਾਰਡ.

ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਆਈਐਨਐਸ ਦੁਆਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕੁਆਂਟਮ ਦਾ ਪੱਤਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ (ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਖੂਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ). ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੈਂਡ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਕੁਆਂਟਮ ਦਾ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਭਾਗ ਵੇਖੋ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣਾ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਆਈਐਨਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫੈਸਲੇ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੜੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪੇਸ਼ ਕਰਨੇ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਵੱਖੋ -ਵੱਖਰੇ ਕਰਾਸਿੰਗ ਪੁਆਇੰਟਾਂ 'ਤੇ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਕਿ ਇਕੋ ਜਗ੍ਹਾ' ਤੇ ਵੱਖ -ਵੱਖ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਅੰਤਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਨਾਲ ਹੀ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਵਿੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇਗੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ.

ਦਿੱਖ ਇੱਕ ਫਰਕ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਸਾਡੀ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ "ਭਾਰਤੀ ਦਿਖਦੇ ਹੋ", ਤਾਂ ਆਈਐਨਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਘੱਟ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਏਲੀਅਨ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਾਰਡ ਜਾਂ ਫਾਰਮ I-551 ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ ਸਹੀ ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵਜੋਂ.

ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੋ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲਾਭ ਉਪਲਬਧ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁਣੋ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਲਈ ਰਜਿਸਟਰ ਕਰਨ ਲਈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੋ ਫੋਟੋਆਂ (ਆਈਐਨਐਸ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ). ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਾਰਮ I-181 ਭਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸਥਾਨਕ ਆਈਐਨਐਸ ਦਫਤਰ ਦੁਆਰਾ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ. INS ਫ਼ੋਨ ਨੰਬਰ ਲਈ ਅੰਤਿਕਾ ਵੇਖੋ.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯੂਐਸ ਪੋਰਟ ਆਫ ਐਂਟਰੀ ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਆਈਐਨਐਸ ਏਜੰਟ ਫਾਰਮ I-181 ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਭਰ ਦੇਵੇਗਾ. ਇਹ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਨੂੰਨ (8 C.F.R. -289.3) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ. ਜੇ ਆਈਐਨਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫਾਰਮ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ:

ਬਾਕਸ ਨੂੰ ਚੈੱਕ ਕਰੋ "ਹੋਰ ਕਾਨੂੰਨ (ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੋ)" ਵਜੋਂ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ
ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ ਹੇਠਲਾ ਪਾਠ: "INA-SEC 289 (S-13)"

ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ ਹੇਠ ਲਿਖੇ: "ਐਸ -13"

ਵਿੱਚ ਲਿਖੋ ਹੇਠ ਲਿਖੇ: "ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਭਾਰਤੀ ਨੇ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ."

ਯੂਐਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਯੂਐਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ ਅਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ. ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਯੂਐਸ ਦੀ ਸੰਘੀ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਿਓਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਕਿੰਸ ਬਨਾਮ ਸੈਕਸਬੇ, 380 F.Supp. 1210 (D.Me.1974). ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ.

ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ:

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੂਐਸ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਕਾਰਡ ਲੈਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇਗਾ. ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਫਤਰ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਕਾਲ ਕਰੋ: (800) 772-1213. ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਕਾਰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:

  • ਉਮਰ: ਉਮਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਇਹ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਹੋਰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜਨਮ ਦਾ ਹਸਪਤਾਲ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਧਾਰਮਿਕ ਰਿਕਾਰਡ. ਇੱਕ ਗੈਰ-ਯੂਐਸ ਪਾਸਪੋਰਟ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੈ.
  • ਪਛਾਣ:ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹਨ: ਇੱਕ ਡ੍ਰਾਈਵਰਜ਼ ਲਾਇਸੈਂਸ, ਗੋਦ ਲੈਣ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ, ਮਾਲਕ ਦਾ ਆਈਡੀ ਕਾਰਡ, ਪਾਸਪੋਰਟ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਤਲਾਕ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ, ਮਿਲਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ, ਬੀਮਾ ਪਾਲਿਸੀ, ਸਕੂਲ ਆਈਡੀ ਕਾਰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ.
  • ਏਲੀਅਨ ਸਥਿਤੀ:ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹਨ: ਤੁਹਾਡੇ ਬੈਂਡ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਕੁਆਂਟਮ ਦਾ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਲੰਮਾ ਫਾਰਮ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ.
    ਇਹ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹਨ: INS ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਮੌਜੂਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਾਰਮ I-551 (ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ) ਜਾਂ ਫਾਰਮ I-94.
    ਨੋਟ: ਇੱਕ ਰਸੀਦ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.

ਜੇ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪਰਦੇਸੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੁਆਂਟਮ ਦੇ ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਉਪਰੋਕਤ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਹੈਂਡਬੁੱਕ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ:

ਐਸਆਈ 00502.105 - "ਕੁਝ ਗੈਰ-ਨਾਗਰਿਕ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਪਰਦੇਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟ"
ਆਰਐਮ 00203.430 - "ਆਈਐਨਐਸ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਰਦੇਸੀ ਲਈ ਐਸਐਸਐਨ ਕਾਰਡ ਦੇ ਸਬੂਤ"

ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹੋ:

ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣਾ ਪਏਗਾ ਇੱਕ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿੱਚੋਂ:

ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਆਂਟਮ ਦਾ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿੱਚੋਂ:

  • ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਰਡ
  • ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜਾਂ ਯੂਐਸ ਡਰਾਈਵਰਜ਼ ਲਾਇਸੈਂਸ
  • ਫੋਟੋ ਦੇ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਦਾ ਆਈਡੀ ਕਾਰਡ
  • ਯੂਐਸ ਮਿਲਟਰੀ ਕਾਰਡ
  • ਯੂਐਸ ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਵਪਾਰੀ ਮਰੀਨਰ ਕਾਰਡ

ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਾਰਡ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਵਿੱਚੋਂ:

  • ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜਾਂ ਯੂਐਸ ਡਰਾਈਵਰਜ਼ ਲਾਇਸੈਂਸ
  • ਫੋਟੋ ਦੇ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਦਾ ਆਈਡੀ ਕਾਰਡ
  • ਯੂਐਸ ਮਿਲਟਰੀ ਕਾਰਡ
  • ਯੂਐਸ ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਵਪਾਰੀ ਮੈਰੀਨਰ ਕਾਰਡ

ਤੁਹਾਡਾ I-551 ਫਾਰਮ (ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ). (ਦੁਬਾਰਾ, ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਮੂਲ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵਜੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.)

ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਕ ਆਈਐਨਐਸ ਦਫਤਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ.

ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਲਕ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਈਐਨਐਸ ਫਾਰਮ I-9 ("ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਯੋਗਤਾ ਤਸਦੀਕ") ਦੇ ਚਾਰਟ ਤੇ ਵੇਖੋ.

ਤੁਹਾਨੂੰ INS ਫਾਰਮ I-9 ਵੀ ਭਰਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਲਕ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਇਸ ਫਾਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਯੋਗਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ "ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ" ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੈ.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਗੁਆ ਰਹੇ ਹੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹੋ ਅਤੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਗੁਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੇਠ ਲਿਖਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ ਸਰਕਾਰੀ ਲਾਭ: ਮੈਡੀਕੇਡ, ਪੂਰਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਆਮਦਨੀ (ਐਸਐਸਆਈ), ਫੂਡ ਸਟੈਂਪਸ, ਅਪਾਹਜਤਾ, ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕੇਅਰ.

ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਇਹ ਘੱਟ ਆਮਦਨੀ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਫੰਡ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਸੰਘੀ-ਰਾਜ ਸਿਹਤ ਬੀਮਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ. ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ, ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ, ਅਤੇ/ਜਾਂ ਅਪਾਹਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਘੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਭੁਗਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ.

ਯੋਗਤਾ: ਕੁਝ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੈਡੀਕੇਡ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ SSI ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ. ਦੂਜੇ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਯੋਗਤਾ ਨਿਯਮ ਹਨ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ (800) 772-1213 ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਾਨਕ ਸਟੇਟ ਮੈਡੀਕੇਡ ਏਜੰਸੀ.

ਇਸ ਲਾਭ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਨੂੰਨ 8 ਯੂਐਸਸੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. §1612 (ਬੀ) (3).

ਪੂਰਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਆਮਦਨੀ (ਐਸਐਸਆਈ):

ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਪੂਰਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਜ਼ੁਰਗ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ) ਨੂੰ ਨਕਦ ਸਹਾਇਤਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਸੀਮਤ ਹਨ.

ਯੋਗਤਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਮਦਨੀ ਜਾਂ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ). ਹੋਰ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ (800) 772-1213.

ਇਸ ਲਾਭ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਨੂੰਨ 8 ਯੂਐਸਸੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. §1612 (ਏ) (2) (ਜੀ).

ਖਾਣੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ:

ਉਹ ਕੀ ਹਨ: ਫੂਡ ਸਟੈਂਪਸ ਲਾਭ ਹਨ (ਕੂਪਨਾਂ ਜਾਂ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ ਕਾਰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਜੋ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ.

ਯੋਗਤਾ: ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟ ਜਾਂ ਕੋਈ ਆਮਦਨੀ ਜਾਂ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਜ ਦੀ ਫੂਡ ਸਟੈਂਪ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਏਜੰਸੀ.

ਇਸ ਲਾਭ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਅਮਰੀਕੀ ਕਾਨੂੰਨ 8 ਯੂਐਸਸੀ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ. §1612 (ਏ) (2) (ਜੀ).

ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਡਿਸਏਬਿਲਿਟੀ ਇੰਸ਼ੋਰੈਂਸ (ਐਸਐਸਡੀਆਈ) ਅਪਾਹਜ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਟਰੱਸਟ ਫੰਡ ਵਿੱਚ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦੁਆਰਾ "ਬੀਮਾਯੁਕਤ" ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਯੋਗਤਾ: ਤੁਸੀਂ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਟੈਕਸ (ਸਮਾਜਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਸਲਾਈਡਿੰਗ ਸਕੇਲ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ) ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਟੈਕਸਾਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਲਗ ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ [ਐਰ]) ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ (ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਐਡਮਿਨਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ) ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਪਰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਪੱਧਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ (800) 772-1213.

ਸਾਮਾਜਕ ਸੁਰੱਖਿਆ:

ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਬੀਮਾ ਲਾਭ.

ਯੋਗਤਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਮਾਜਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਟੈਕਸਾਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੂਰੇ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ). ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 62 ਸਾਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ (800) 772-1213

ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਮੈਡੀਕੇਅਰ ਇੱਕ ਸੰਘੀ ਸਿਹਤ ਬੀਮਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ 65 ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਕੁਝ ਅਪਾਹਜ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਈ ਗੁਰਦੇ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਯੋਗਤਾ: ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਸ਼ਲ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ.

ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ (800) 772-1213, (800) ਮੈਡੀਕਲ.

ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਲਾਭਾਂ ਲਈ ਵੀ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੰਘੀ.

ਸੰਘੀ ਲਾਭ ਸੰਘੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲੋਨ, ਸੈਕਸ਼ਨ 8 ਹਾ housingਸਿੰਗ ਅਤੇ ਵੈਟਰਨਜ਼ ਦੇ ਲਾਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਰਾਜ ਲਾਭ ਜਨਤਕ ਸਹਾਇਤਾ, /ਰਤਾਂ/ਨਿਆਣੇ/ਬੱਚੇ ("WIC") ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਸਹਾਇਤਾ (TANF) ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ.
ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਉਚਿਤ ਏਜੰਸੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ.

ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੂਐਸ ਤੋਂ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਯੂਐਸ ਕੋਰਟ ਕੇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜੋ ਇਹ ਅਧਿਕਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਯੈਲੋਕੁਇਲ ਦਾ ਮਾਮਲਾ, 16 ਆਈ. ਅਤੇ ਐਨ. ਦਸੰਬਰ 576 (ਬੀਆਈਏ 1978).

ਕਸਟਮ ਮੁੱਦੇ

ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵੇਲੇ ਯੂਐਸ ਦੀਆਂ ਕਸਟਮ ਡਿ dutiesਟੀਆਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ. ਜੈ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, "ਨਾ ਹੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ goodsੁਕਵੇਂ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਲੰਘਣਾ ਜਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਭੇਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਡਿ dutyਟੀ ਅਦਾ ਕਰੇਗਾ ਜਾਂ ਜੋ ਵੀ ਆਯਾਤ ਕਰੇਗਾ." ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੇਲ ਕੇਸ, ਫਸਟ ਨੇਸ਼ਨਜ਼ ਦੇ ਗ੍ਰੈਂਡ ਚੀਫ ਦੀ ਅਸੈਂਬਲੀ, ਮੈਥਿ Co ਕੂਨ ਕਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਦਾਲਤ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਕੁਝ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਇਰੋਕੋਇਸ ਕਨਫੈਡਰੇਸੀ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨਕ ਇਤਿਹਾਸ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਦੇ 2000 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਜਾਂ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ. ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ. "

ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਬੱਚਾ ਆਦਿਵਾਸੀ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਪਾਂਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਈਐਨਐਸ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਣੀ ਪਏਗੀ. ਇਹ ਹੁਣ ਉਹ ਹੌਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ. 2001 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਸਮਾਯੋਜਨ ਬਾਕੀ ਹੈ. ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ INS ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ. ਟੈਲੀਫੋਨ ਨੰਬਰ ਲਈ ਅੰਤਿਕਾ ਵੇਖੋ.

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਆਂਟਮ ਦਾ ਆਪਣਾ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ

ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਣਾ ਪਏਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ. ਵੱਖ -ਵੱਖ ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ acceptableੰਗ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕੁਝ ਤਰੀਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਨੇ ਵਰਤਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਹਨ:

  • ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦਿਖਾਉਣਾ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ 100% ਆਦਿਵਾਸੀ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਸੰਯੁਕਤ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 100% ਤੱਕ ਜੋੜਦਾ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਮਾਪਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 25% ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 75% ਹੈ).
  • ਜੱਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਬਿਆਨ ਦੇਣਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹੁੰ ਖਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੈ.
  • ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿਭਾਗ (DIAND) ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਾਰ ਦਾਦਾ -ਦਾਦੀ ਸਟੇਟਸ ਇੰਡੀਅਨ ਹਨ. ਟੈਲੀਫੋਨ ਨੰਬਰ ਲਈ ਅੰਤਿਕਾ ਵੇਖੋ.

ਇਨੁਇਟ ਅਤੇ ਮੈਟਿਸ

ਦੀ ਧਾਰਾ 35 ਕੈਨੇਡਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਐਕਟ, 1982 ਦੇ ਰਾਜ:

  1. ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਸੰਧੀ ਅਧਿਕਾਰ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ.
  2. ਇਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ, "ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ" ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਭਾਰਤੀ, ਇਨੁਇਟ ਅਤੇ ਮੈਟਿਸ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.
  3. ਵਧੇਰੇ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਲਈ, ਉਪਭਾਗ (1) "ਸੰਧੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ" ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਹੁਣ ਜ਼ਮੀਨੀ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.
  4. ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਪਬੰਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਪਭਾਗ (1) ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਸੰਧੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ femaleਰਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਗਾਰੰਟੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਰਕਾਰ "ਇਨੁਇਟ" ਨਾਲ "ਭਾਰਤੀਆਂ" ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਯੂਐਸ ਸਰਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਨਹੀਂ. ਇਸ ਲਈ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਵਾਲੇ ਇਨੁਇਟ ਲੋਕ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਯੂਐਸ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਸਾਰੇ ਯੂਐਸ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੂਚੀਬੱਧ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਖੂਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਇਨੁਇਟ ਟਾਪਰੀਸੈਟ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ: (613) 238-8181.

ਮੈਟਿਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਪਰੋਕਤ ਯੂਐਸ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੈ. ਯੂਐਸ ਸਰਕਾਰ ਮੈਟਿਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇੱਥੇ ਆਦਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵੰਸ਼ ਹੈ. ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ, ਓਨਟਾਰੀਓ ਮੈਟਿਸ ਆਦਿਵਾਸੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ (705) 946-5900.

ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਆਦਿਵਾਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਹੋ ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਹਨ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ. ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਾਂਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਨ ਯੋਗ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇਹ ਰਜਿਸਟਰੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕੈਨੇਡਾਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਿਜ਼ਰਵ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਕੁਝ ਟੈਕਸਾਂ ਤੋਂ ਛੋਟ, ਸ਼ਿਕਾਰ/ਮੱਛੀ ਫੜਨ/ਫਸਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ, ਸੰਧੀ ਲਾਭ ਅਤੇ ਬੈਂਡ ਫੰਡ, ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਸਹਾਇਤਾ, ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਿੱਚ ਲਾਭਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਲਈ ਸੰਯੁਕਤ ਪ੍ਰਾਂਤ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 50% ਆਦਿਵਾਸੀ ਖੂਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ:

  • 18 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਹੋਵੋ.
  • ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿਭਾਗ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ.
  • ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਹੋ.
  • ਭਾਰਤੀ ਰੁਤਬੇ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਖਲ ਕਰੋ. ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਫਾਈਲ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੇਗਾ.

ਅਮਰੀਕਨ ਇੰਡੀਅਨ ਲਾਅ ਅਲਾਇੰਸ
611 ਬ੍ਰੌਡਵੇ, ਸੂਟ 632
ਨਿ Newਯਾਰਕ, NY 10012
ਈ-ਮੇਲ: [email protected]

ਫ਼ੋਨ: 1-877-213-5630

ਅੰਤਿਕਾ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ

ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿਭਾਗ
10 ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਨੌਰਥ ਟਾਵਰ
ਓਟਾਵਾ, ਓਨਟਾਰੀਓ ਕੇ 1 ਏ 0 ਐਚ 4
(819) 997-9885 ਜਾਂ (416) 973-6234 ਟੋਰਾਂਟੋ ਵਿੱਚ

ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਫਾਰਮ ਦੇ ਜਨਮ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅੰਕੜਾ ਦਫਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸੂਬੇ ਲਈ.
ਨੋਟ: ਲਗਭਗ $ 22 ਦੀ ਫੀਸ ਹੈ.

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨੈਚੁਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਸਰਵਿਸ (ਆਈਐਨਐਸ): ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਈਐਨਐਸ ਦਫਤਰ ਲਈ ਕਾਲ ਕਰੋ. (800) 375-5283. ਸਾਰੇ INS ਫਾਰਮ ਆਨਲਾਈਨ ਉਪਲਬਧ ਹਨ.

ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ: (800) 772-1213. ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬੀਮੇ ਲਈ applyਨਲਾਈਨ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ.


ਜੌਨ ਐਡਮਜ਼ ਦੀ ਨਵੀਂ ਐਚਬੀਓ ਸੀਰੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ

ਜੌਨ ਐਡਮਜ਼ ਤੇ ਨਵੀਂ ਐਚਬੀਓ ਮਿਨੀਸਰੀਜ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਿਸ਼ਤ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 16 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ & ndash ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾਂ & ndash ਇੰਨਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਵਧੀ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਣਗੇ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਇਨਕਲਾਬੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦਾ ਭੌਤਿਕ ਚਿੱਤਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਟਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੜੀ ਵਧੀਆ actੰਗ ਨਾਲ ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ੰਗ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ. ਪਹਿਲਾ ਐਪੀਸੋਡ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁੱ Revolutionਲੇ ਇਨਕਲਾਬੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਾਣੂ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਲਚਕੀਲੇ ਪੱਖਪਾਤ ਦੁਆਰਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਮੁ protestsਲੇ ਵਿਰੋਧਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵੇਕਹੀਣ ਟੈਕਸ ਦੰਗਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨ ਅਜੇ ਵੀ 1774 ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ & lsquo ਚ & lsquo ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਵਿਰੋਧੀ ਲਹਿਰ & ndash ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਨਕਲਾਬ & rsquos ਅਹਿਮ ਵਿਚਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ & ndash ਹਿੰਸਕ ਅਤੇ ਕੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬਾਅਦ ਦੇ ਉੱਚ-ਮਾਨਸਿਕ ਕਾਰਨ ਲਈ ਸ਼ਰਮਨਾਕ.

ਐਚਬੀਓ ਡਰਾਮਾ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੌਹਨ ਐਡਮਜ਼ ਆਪਣੇ ਬੋਸਟਨ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਲਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਸੀ ਜਦੋਂ 5 ਮਾਰਚ, 1770 ਨੂੰ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿੰਗ ਸਟ੍ਰੀਟ ਵਿੱਚ ਕਤਲੇਆਮ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਪਾਹੀ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਸਨ. ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੈਪਟਨ ਪ੍ਰੈਸਟਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹਨ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਐਡਮਜ਼ ਅਤੇ rsquos ਸਵੈ -ਜੀਵਨੀ ਵਿੱਚ ਖਾਤੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭਟਕਣਾ ਦੇ ਨਾਲ: ਐਡਮਸ ਨੇ ਕੋਈ ਸੁਝਾਅ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਫੌਰੈਸਟ, ਵਪਾਰੀ ਜਿਸਨੇ ਦੋਸ਼ੀ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ. Preston and his men were actually tried separately: the program compresses both trials into one. Adams&rsquos old friend Jonathan Sewall is shown attending the trial throughout in fact, he had removed himself from Boston for several months to avoid having, as attorney-general, to lead the prosecution against the military. More seriously, the verdict in the soldiers&rsquo trial is falsified: not all were acquitted, as the drama insists. Two of the soldiers, who were specifically proven to have fired, were convicted of manslaughter. The other six were acquitted because only five had fired, and it was not known which of them was innocent (at least technically so &ndash witnesses suggested the sixth pulled his trigger, but his powder flashed in the pan).

The depiction of the trial itself is more deeply flawed, rooted in the persistent stereotype of Revolutionary-era Boston as a den of snarling mobs. The anarchy shown in the courtroom is almost certainly inaccurate, unattested even by staunch pro-government men who branded almost any gathering an incipient riot: Massachusetts had great respect for jury trials. The alleged reluctance, even fear, of defense witnesses to testify is contradicted by the fact that there were, in reality, quite a few who testified for the defendants with every sign of freedom. The behavior of the crowd before the shots were fired was indeed much argued over, but the daring of the troops to fire was openly and frequently mentioned, not boldly extracted from a fearful witness in a crucial &ldquoaha!&rdquo moment. (These dares were rooted in a legal opinion, well known in Boston, that soldiers could not fire on civilians without orders from a civil magistrate.) The drama seeks to portray all participants in the King Street crowd as a rabble. Richard Palmes, indeed a crucial defense witness, was not a coarse laborer reluctantly persuaded to appear, but a merchant of substance who had, as a solid citizen, approached Preston before the shots were fired to ask his intentions and warn him of potential consequences. He had not come from the rope walks where the original quarrel with the soldiers had begun some days before, but had been drawn by the noise from the nearby British Coffee House.

Most egregious, however, is the all-too-typical depiction of Samuel Adams, often a symbol for these mistrusted early years of the Revolution, as a leering, ranting, even dangerous fanatic. Samuel may be the most misunderstood figure of the Revolutionary generation, still generally regarded as a disingenuous, scheming, unprincipled and Machiavellian rabble-rouser, manipulating the mobs and fomenting disorder for sinister purposes &ndash the very image of the corrupt urban politician. It is an image straight from the words of his enemies, fostered and perpetuated by neo-Tory historians such as Hiller Zobel, and so deeply ingrained in the assumptions of scholars that few have even questioned it. (The notable exception is Pauline Maier, whose 1976 article, &ldquoComing to Terms with Samuel Adams,&rdquo in the ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੀਖਿਆ and 1980 book, The Old Revolutionaries: Political lives in the age of Samuel Adams, should have thoroughly discredited these distortions decades ago, had her arguments received the attention they deserve.)

In reality, none other than John Adams, notorious for rarely praising anyone, wrote of his cousin Samuel with frank admiration &ndash except to note his own superior legal knowledge &ndash and was particularly aware of Samuel&rsquos distaste for violence: &ldquo[Samuel] Adams is zealous, ardent and keen in the Cause, is always for Softness, and Delicacy, and Prudence where they will do, but is stanch and stiff and strict and rigid and inflexible, in the Cause &hellip. Adams I believe has the most thourough Understanding of Liberty, and her Resources, in the Temper and Character of the People, tho not in the Law and Constitution, as well as the most habitual, radical Love of it, of any of them &ndash as well as the most correct, genteel and artful Pen. He is a Man of refined Policy, stedfast Integrity, exquisite Humanity, genteel Erudition, obliging, engaging Manners, real as well as professed Piety, and a universal good Character, unless it should be admitted that he is too attentive to the Public and not enough so, to himself and his family&rdquo (in John Adams&rsquos diary, Dec. 23, 1765). Certainly, this testimony to Samuel&rsquos &lsquogentility&rsquo is absent from the HBO program, which shows him practically as a dockyard thug &ndash and yet at the same time ironically suggests that he is rich, and thus at leisure to pursue his devious wiles. This contradictory claim ignores John&rsquos actual worry about Samuel&rsquos neglect of himself and his own: Samuel was in fact in constant financial trouble, often dependent on the charity of his friends. Praise for Samuel&rsquos character went beyond Massachusetts. In 1819, Thomas Jefferson, who had no reason to polish Samuel&rsquos record, wrote almost as fulsome a tribute: &ldquoI can say that he was truly a great man, wise in council, fertile in resources, immoveable in his purposes.&rdquo

In the first episode of the series, Samuel Adams and others are shown repeatedly expressing their opposition to &ldquothe Crown&rdquo and their contempt for those who support it, implying a determined plot to bring about independence as early as 1770. This is a serious, ahistorical distortion: Samuel Adams and his allies were fiercely determined to prove their loyalty to the King, blaming the imperial crisis principally on Crown officers in Massachusetts, and, much more reluctantly, on the Parliament and royal ministers in Britain. The King was not significantly implicated until fighting erupted in 1775.

Samuel and his allies are also shown cynically exploiting the Massacre as propaganda to whip up a public frenzy. In fact, though enraged by the shootings, the radical leaders were also deeply concerned: they had sought since 1765 to avoid violence, which would only seem to validate their enemies&rsquo claims that Massachusetts was lawless and disloyal. But they considered the military&rsquos presence in Boston since 1768 unnecessary and illegal inevitable popular resentment, in friction with arrogant and abusive soldiers, had now led to bloodshed. Thus, in addition to condemning the soldiers, the radicals wanted to emphasize that an illegitimate occupation had caused the tragedy: Boston, they stressed, was a law-abiding town, never in need of troops to enforce order. In the television episode, Samuel is shown publicly assailing John Adams for taking the soldiers&rsquo cases, even interrupting the trial with shouted threats. It is true that John met with hostility and anger from some quarters. But he was not opposed by Samuel and other radical leaders. Rising radical lawyer Josiah Quincy, Jr., who joined John Adams in the defense, at first refused to take the case, but changed his mind when urged by a host of radical leaders, including Samuel Adams, John Hancock and the speaker of the Massachusetts House of Representatives. Samuel, determined to exonerate the crowd for the violence, was certainly not pleased by the acquittals. But he knew it was essential that Massachusetts prove its ability to provide a fair trial. (David McCullough, on whose book the series is based, does note that Samuel never objected to John&rsquos role in the trials.)

The dramatization contrasts John Adams to this distorted image of his cousin Samuel, showing John as initially wary and even antagonistic toward the radicals, keeping largely aloof from the opposition until the Coercive Acts in 1774. John Adams&rsquos doubts about human nature and his concerns about an ungoverned people are accurately suggested, but his fears applied just as strongly to those given unchecked governmental power. He had, in reality, been very active from the time of the Stamp Act in 1765, writing extensively on the opposition side. After the Stamp Act's repeal in 1766, John turned to his private affairs and his law practice, but the 1767 Townshend Acts drew him back into the fight. In the program, he condemns Samuel Adams and &ldquoyour Sons of Liberty.&rdquo John had, in fact, been actively involved with the Boston Sons of Liberty for years, attending gatherings and helping draft letters to British radical John Wilkes in 1768 and 1769. In May 1769, he drafted Boston&rsquos fiery instructions to its representatives in the provincial legislature that August, he attended a massive gathering of liberty men, declaring that none were &ldquomore sincere, and stedfast than I am.&rdquo When a hated customs informer fired into a hostile crowd and killed a boy in February 1770 &ndash just days before the Massacre &ndash John Adams seethed that &ldquothere are many more Lives to spend if wanted in the Service of their Country&rdquo and &ldquothat the Ardor of the People is not to be quelled by the Slaughter of one Child and the Wounding of another.&rdquo That June &ndash before the trials, but after he had accepted the soldiers&rsquo cases &ndash the town of Boston handily elected Adams to the House of Representatives, in which he was highly active. In the drama, it is only after the verdicts that the radical leaders, in grudging admiration, urge Adams to &ldquorun&rdquo for the Council (itself a misleading term, since there were no campaigns for Council seats) his service in the House is not mentioned. But it is a generally inaccurate scene: John also rejoins that the Townshend taxes have now been repealed, when in fact the partial repeal of 1770 had left the tea duty as a statement of Parliament&rsquos right to tax, thus satisfying no one he further objects that he had already served on the Council, which he had not. In 1773, he was elected to the Council, clearly very reluctantly, though he was vetoed by the governor later that year, he actively and publicly fought against royal salaries for Massachusetts judges that would remove them entirely from popular control. He was, in short, deeply involved in the early Revolutionary struggle, before the Massacre and after.

Certainly, despite the claims of the program, Crown officials had no illusions after the Massacre cases that John Adams was now on their side. The drama shows Sewall after the trial extending an offer of a royal appointment in the widely detested vice-admiralty court. Adams&rsquos autobiography indicates that this offer was made, but in 1768 &ndash two years before the Massacre, and he refused it then as contrary to his principles. By 1769, some Crown officials still thought Adams might be brought over with a similar offer, but the new acting governor, Thomas Hutchinson, dismissed the idea, declaring &ldquoit very dangerous appointing a man to any post who avows principles inconsistent with a state of government let his talents otherwise be ever so considerable.&rdquo

The program&rsquos tone abruptly changes when it reaches the 1774 watershed: suddenly, the Coercive Acts &ndash closing Boston&rsquos port, reimposing harsh military occupation and altering the system of government &ndash appear as uncontrovertibly oppressive. The more subtle and complex issues of the earlier years, which can make opposition look petulant if the immense gravity of those issues is not explored, are set aside: being a revolutionary suddenly seems more fashionable. The illogic of this abrupt transition is highlighted by a curious turn in the drama: in and after 1774, the darkly drawn Samuel Adams suddenly becomes a sympathetic if not a heroic figure, fighting for a just cause. Perhaps the scriptwriters &ndash and too many historians &ndash should consider that he and his cause had not changed that year. Only their rigid preconceptions seem to shift with the calendar.


The coyote featured prominently in Native American mythology. How was it represented?

We’ve traditionally thought of the coyote as a classic trickster figure, which is found among Paleolithic peoples around the world. I argue that the coyote serves in Native American folk tales more as a deity, who instructs humans about human nature. He certainly can sometimes play tricks, but what the bulk of the stories are about is exposing various elements of human nature and instructing people in the proper way to behave toward one another in a social setting.

In the early 19th century, the coyote was not found east of the Great Plains. It was a western animal exclusively. As a result, Lewis and Clark had never seen one until they got to the middle Missouri River in present-day South Dakota in the fall of 1804. They wrote in their journals that they were seeing some new kind of fox. But once they shot one and looked at it up close, they realized this was no fox but some kind of wolf. They named it a prairie wolf and for a lot of the 19th century that’s what the animal was known as in American natural history.

Related—Crittercam POV: The Urban Coyotes

Coyote is an old Aztec name that goes back at least a thousand years. It had been taken into the American Southwest with Spanish settlers, who brought Native Americans with them. When Anglo Americans began arriving in the Southwest in the 1820s-1840s, they began encountering people who called the animal coyote. Over time, most people began to replace the name prairie wolf with coyote or as some people pronounced it, in vernacular speech, kie-ote. That’s how we ended up with two different pronunciations.


European Reaction

In Europe, rulers were not necessarily that bothered by what was happening in France at first. However, as the 'gospel of democracy' spread, Austria grew afraid. By 1792, France had declared war on Austria wanting to ensure that it would not try to invade. In addition, revolutionaries wanted to spread their own beliefs to other European countries. As France began to win victories beginning with the Battle of Valmy in September, England and Spain got concerned. Then on January 21, 1793, King Louis XVI was executed. France became emboldened and declared war on England.

Thus American could no longer sit back but if they wanted to continue to trade with England and/or France. It had to claim sides or remain neutral. President George Washington chose the course of neutrality, but this would be a difficult tightrope for America to walk.


Why the League of Nations was doomed before it began

One hundred years ago President Woodrow Wilson attempted to prevent another world war, however his own country foiled his plan.

In the aftermath of World War I, much of the world signed on to an organization designed to make it impossible to enter another catastrophic war. It was the League of Nations, an ambitious entity established 100 years ago this month that asked its member states to ensure one another’s security and national interests. But though it came into being after an American president’s call to action, the United States itself was never a member—and the League was destined to fail.

Both the League’s beginnings and its disastrous end began in the depths of World War I, a conflict that pitted nations against one another long after the armistice. In January 1918, President Woodrow Wilson laid out an idealistic 14-point world peace program designed to boost Allied troops’ morale and make war seem untenable for the Central Powers. Wilson blamed secret alliances between nations as the cause of the war, and thought that to maintain a lasting peace, all nations should commit to fewer armaments, reduce trade barriers, and ensure national self-determination. Wilson’s fourteenth point demanded a “general association of nations” to ensure political independence and territorial integrity.

The idea of a permanent institution to ensure peace had appealed to intellectuals for centuries. But it took the unprecedented destruction of World War I, in which 8.5 million military members and at least 6.6 million civilians were killed, to make international lawmakers seriously consider the plan.

Not everyone shared Wilson’s idealistic view, though, or agreed on his priorities for a lasting peace. To bolster support for the institution, Wilson took his plea on the road to the Paris Peace Conference. During contentious negotiations, other Allied nations prioritized reparations from Germany, which they blamed for starting the war. But though they abandoned many of Wilson’s Fourteen Points, they agreed to the international institution and the league’s charter became Article I of the Treaty of Versailles.

When it came time for the U.S. to ratify the treaty and join the League of Nations, Wilson faced an unexpected source of opposition—his own countrymen. The peace deal was domestically unpopular among various communities that felt it either went too far or no far enough. It was just as divisive in the Senate, where Wilson’s arch-rival, Henry Cabot Lodge, chaired the Senate Foreign Relations Committee. Lodge loathed Wilson and his Fourteen Points, and felt that signing on to the new league could force the United States to act against its own national interests while securing the territorial integrity of other countries. He attempted to defang the treaty, and the League, with reservations that exempted the U.S. from the core tenets of the league. After a political deadlock, the treaty was defeated and the U.S. never joined.

Thirty-two nation-states did, however, and the League of Nations launched in 1920. By then, the organization was doomed. Without the U.S. on board, the number of Central and Allied votes on its governing council was equal, and the League faced deadlocks even on its most central tenets, like disarmament. Its members also proved reluctant to follow through on protecting other member nations, and over the years, countries like Japan and Germany simply withdrew from the League to sidestep its governance. Though the organization managed to deescalate some tensions between nations and contributed to the concept of international law, it was unable to prevent member nations from entering another world war.

During the interwar period, Wilson’s idealistic vision of a world of “peace without victory” was shattered. But the League of Nations has a continued legacy. After the Second World War, the remaining members of the League of Nations voted unanimously to disband and join the United Nations instead. Wilson’s vision of a worldwide organization devoted to peace and security finally came to pass—but for the at least 60 million people who died in World War II, it came far too late.


Violence and Hate Crimes against Black Americans is a Public Health Issue - Statement on Behalf of the Office of Diversity, Equity, and Inclusion

Black Americans have a long history of being a target of hate crimes and violent acts because of their race. The recent deaths of Ahmaud Arbery, Breonna Taylor, Nina Pop and George Floyd highlight the inequality and racism faced by Black Americans, but also transphobia and misogynoir against Black women. For many, these killings shed light on the fears that Black people face regarding racial profiling, attacks, and killings based on the color of their skin. This history of injustice and suffering endured by the Black community dates back to slavery in this country.

As violence and hate crimes continue to occur against Black Americans, so does the impact of this public health crisis. As noted by the American College of Physicians in 2017 “Hate crimes directed against individuals based on their race, ethnic origin, ancestry, gender, gender identity, nationality, primary language, socioeconomic status, sexual orientation, cultural background, age, disability, or religion are a public health issue.” Violence towards a Black American not only impacts the individual physically but can often lead to psychological distress. The psychological distress from a violent act and/or hate crime can include a general sense of fear, hopelessness, and anger that can develop into anxiety, post-traumatic stress (PTSD), and depressive disorders. However, the violent act and hate crime reach farther than just the individual’s health. The Black community has a long history of directly and indirectly experiencing discrimination, abuse, and segregation. The stress caused by discrimination, abuse, and segregation has been associated with poorer health outcomes and health disparities. Over time chronic stress has been found to impact not only mental health, but also physical health.

As a healthcare community that strives to provide a welcoming and inclusive environment, consider the following as ways of how we might think and respond to this public health crisis:

  1. Increase your knowledge and read more about this public health issue.
  2. Being aware of your own potential biases by taking the online Implicit Association Test.
  3. After being aware of your own potential biases, attend or request an implicit bias training for your department/office/etc. from the Office of Diversity Equity and Inclusion.
  4. Provide resources to alleviate the trauma to individuals and communities associated with hate crimes.
  5. UIHC resources:​

Prepared by Nicole Del Castillo, MD, MPH, - Director, Office of Diversity, Equity, and Inclusion

Denise Martinez, MD - Associate Dean, Office of Diversity, Equity, and Inclusion


Alexander Hamilton took matters into his own hands

Photo: GraphicaArtis/Getty Images

From his illegitimate birth on a Caribbean island, Alexander Hamilton climbed into the upper echelons of the newly formed United States. He accomplished this because he had the skills to succeed in a ye olde version of ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਖੇਲ.

Hamilton had a lot of sway as Washington’s treasury secretary. Even after he resigned from Washington’s cabinet, he remained a close presidential advisor and a controlling figure in the Federalist Party. When Adams became president after Washington, he discovered that his cabinet members were taking their marching orders from Hamilton.

Hamilton felt no qualms about this, declaring: 𠇊s the President nominates his ministers and may displace them when he pleases, it must be his own fault if he be not surrounded by men who for ability and integrity deserve his confidence.”

From historical figures to present-day celebrities, Sara Kettler loves to write about people who've led fascinating lives.


The Most Hated Comedians of All Time

Jay Leno has become the most hated comedian in America. But he's not the only one! These comedians are also hated because they're unoriginal, obnoxious, and out of touch. But one theme ties them all together: they're not funny.

Why he's hated: He's poisonous prune juice.

Jay Leno is the inspiration for this list. He is everything a comedian shouldn't be. His material hasn't been funny for years, it's is dumbed-down for a crowd that doesn't want be challenged intellectually, and in the brotherhood of comedians, he betrayed his brethren by selling Conan down the river. Jay Leno is the runaway winner on this list.

Jeff Dunham

Why he's hated: Racist puppets.

If Jeff Dunham wasn't a comedian, he would probably be a Klan leader. The man is so racist, and so crude, that anyone laughing at his jokes should be ashamed of themselves. Thankfully Comedy Central mercifully canceled The Jeff Dunham Show after one season. Using puppets to be racist makes everyone overlook that it's not actually a racist puppet, but a racist comedian with his hand jammed up a puppet's ass.

Carlos Mencia

Why he's hated: He's a thief.

Not only does he steal jokes from classic comedians but he's needlessly racist and had no sense of comedic timing whatsoever. Plagiarism and lack of comedic skills leads to him having a television show on Comedy Central. Where he continues to plagiarize and mock every promising comedian on the planet.

Why he's hated: Insufferable prick.

Dane Cook wasn't always hated. In fact, he was actually liked at one point. He was just catapulted to fame so fast, that he didn't have nearly enough material to sustain himself as a consistently funny comedian. Instead of telling jokes, he just degraded into becoming the douchiest man in all of comedy. He had one of the worst specials HBO ever aired, and his trademark "superfinger" made everyone want to just give him the regular finger.

Rosie Oɽonell

Why she's hated: She starts shit with everybody.

It's one thing to be outspoken, but there is also a breaking point. Rosie Oɽonell—while a good comedienne—simply can not stop picking fights. In her time, she has had very public feuds with Elisabeth Hasselbeck, Donald Trump, her publisher, Star Jones, and Barbara Walters . Everybody loves a good feud, but at this point, people are growing weary of her antics.

George Lopez

Why he's hated: Somehow flipped tired, racist jokes into a career.

George Lopez, if anything, gives hope to people who want to be famous but have absolutely nothing to offer. George Lopez literally brings ਕੁਝ ਨਹੀਂ to the table except jokes about how Latino, black, and white people differ from one another. If you want to see someone be on point about racist issues, just watch Dave Chapelle. In fact, watch Dave Chapelle, then watch George Lopez immediately after. You will see such a large gap in comedic sensibilities that you will become angry. Angry at the fact that not only did George Lopez have a terrible sitcom for 6 years on ABC, but now has a terrible late night talk show. And they're both successful. There is no justice in this world.

Why he's hated: Stupid props.

It seems that every new moon Carrot Top takes a break from working out to go to The Tonight Show, manically grab props out of a bag, (an ashtray attached to a bottle for redneck moms? HA!) and then promptly recede back to the gym to work on his delts.

Sarah Silverman

Why she's hated: She uses crudeness as a crutch.

A lot of people like Sarah Silverman, but she definitely deserves a place on this list. There are plenty of comedians that are cruder, blunter, more disgusting, and funnier than Silverman. Only they will never even sniff the success that Silverman has attained. So why did she become successful and they didn't? Because she's Jewish, she's attractive (but not afraid to wear a wacky mustache in public!), and she says "fuck" a lot while talking about taboo subjects.

Why he's hated: He's the original Carrot Top.

A man who built his reputation on an act that isn't even remotely funny. His humor was mainly physical, and when he did actually use words to make jokes, they were terrible. Like his famous bit on how T-O-M-B and C-O-M-B are pronounced differently. What a riot!

But what makes Gallagher even worse is how poorly he's aged. Just check out his recent interview with The Onion's AV Club. He comes off as jaded, old, bitter, racist, obnoxious, and most of all not funny. This is a man who became famous for smashing watermelons calling the current comedy landscape "mediocre and boring." That alone right there should merit him a spot on this list.


The Anti-Federalists

The Anti-Federalists more or less came about as soon as Federalism (as an ideology) did. They weren’t an organized party, but feared centralized power–specifically centralizing power on the president. This makes quite a bit of sense them, considering the Anti-Federalists were coming off the coattails of gaining independence from a monarchy.

So, the Anti-Federalists were opposed to the US Constitution as it was originally made. So much so that they made the Bill of Rights , without its future amendments. They were very much built on the idea of individual liberties, fearing removal of state power (from a national government), and a possible monarchy in the president. The Anti-Federalists also wanted more checks against the American judicial branch.

Eventually, though, both the Constitution and Bill of Rights were passed, so the need for the Anti-Federalist movement waned. Supporters of the movement would eventually move to the Anti-Administration Party, quickly evolving into the Democratic-Republican Party we talked about earlier.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Cilgin Dersane Kampta - Tuvaletten Canlı Yayın (ਜੂਨ 2022).


ਟਿੱਪਣੀਆਂ:

  1. Abdul-Nasir

    ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।

  2. Toby

    ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅੱਜ ਖਪਤਕਾਰ ਬਾਜ਼ਾਰ ਭਰਪੂਰ ਹੈ? ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਲਈ ਸਾਡੀ ਵੈਬਸਾਈਟ 'ਤੇ ਜਾਓ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਜ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਤਪਾਦ ਬਾਰੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਰਾਏ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇਗਾ।

  3. Windham

    apparently would read attentively, but did not understand

  4. Inerney

    Somewhere I have already seen this ... And if on the topic, thanks.

  5. Dailabar

    ਛੱਡੋ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?



ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖੋ