ਦਿਲਚਸਪ

ਜੌਨ ਸਟੁਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ

ਜੌਨ ਸਟੁਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ ਦਾ ਜਨਮ 1901 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਖਿਡਾਰੀ, ਉਸਨੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਬਤਖ-ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ। ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਿੰਸਟੋਨਿਅਨ.

1923 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ, ਬ੍ਰਿਟਨ ਹੈਡਨ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਲੂਸੇ ਨੇ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਸਟਾਫ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥਾਮਸ ਜੇ ਸੀ ਮਾਰਟਿਨ, ਰਾਏ ਐਡਵਰਡ ਲਾਰਸਨ, ਮੈਨਫ੍ਰੇਡ ਗੌਟਫ੍ਰਾਈਡ ਅਤੇ ਨਿਵੇਨ ਬੁਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਮਾਰਟਿਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਲਈ ਹਾਸੇ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ.

ਜਾਰਜ ਟੀਪਲ ਐਗਲਸਟਨ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ: “ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਅਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਰੈਕ ਸ਼ਾਟ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ, ਉਸਨੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਬਰਾਬਰ ਖੇਡਿਆ ਗੋਲਫ, ਪਰੰਤੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫੁਟਬਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ. ਉਸਨੇ ਟਾਈਮ ਦੇ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਐਡੀਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ - ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਟਾਈਮਮੈਨ ਸੀ ਜੋ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲੂਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਸੀ. "

ਈਸਾਯਾਹ ਵਿਲਨਰ, ਦੇ ਲੇਖਕ ਦਿ ਮੈਨ ਟਾਈਮ ਭੁੱਲ ਗਿਆ (2006) ਨੇ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ: "ਮਾਰਟਿਨ ਇੱਕ ਸੂਝਵਾਨ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਵੀ ਸੀ .... ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ, ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੀ ... ਸਖਤ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ, ਉਹ ਸੰਪੂਰਨ ਰਿਹਾ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਪੇਰੇਗ੍ਰੀਨ ਫਾਲਕਨ ਕ੍ਰਿਸਲਰ ਬਿਲਡਿੰਗ ਦੀ ਪੰਜਾਹਵੀਂ ਮੰਜ਼ਲ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਫਤਰ ਦੀ ਖਿੜਕੀ ਤੋਂ ਉੱਡਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ 20 ਗੇਜ ਦੀ ਸ਼ਾਟਗਨ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਅੱਧ-ਵਿਚਕਾਰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਸੀ. ਨੇੜਲੇ ਮਕਾਨ ਦੀ ਛੱਤ ਤੋਂ. "

ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਮਿਮੀ ਬੁਸ਼ਨੇਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ. ਉਸਨੂੰ "ਡੂੰਘੇ ਲਾਲ, ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਭੂਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੰਜ ਫੁੱਟ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ... ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਮਨਮੋਹਕ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਟਾਇਟੀਅਨ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ remindਰਤਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਸੀ." ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮਿਮੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਨ ਹੈਡਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋ ਗਈ.

ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਗਸਤ, 1925 ਵਿੱਚ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਸਟਾਫ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਿਹਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ, ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਫਤਰ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਸਥਾਨ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਇਹ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਲੂਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲਦੇ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸਟਾਫ ਨੂੰ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ. ਥਾਮਸ ਜੇ ਮਾਰਟਿਨ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨਾਲ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ.

ਬ੍ਰਿਟਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਡਨ ਮਾਰਟਿਨ ਟਾਈਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣੇ. 1938 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਹੈਨਰੀ ਲੂਸ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬਹਿਸ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ. ਜੌਰਜ ਟੀਪਲ ਐਗਲਸਟਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ: "ਪਰ ਲਗਭਗ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਜੀਵਨ ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਝਟਕਾ ਲੱਗ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀ ਸੰਮੇਲਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੂਸ ਨੂੰ ਚੀਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ - ਲੂਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ "ਬੁਕੇਏ" ਕਿਹਾ - ਸਟਾਫ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੌਂਗਵੈਲ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਬਦਨਾਮ ਹੋਣਾ. ਜਦੋਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲੂਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਛੁੱਟੀ 'ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲਾਈਫ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਭਰਨ ਲਈ ਟਾਈਮ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੰਪਾਦਕ, ਜੌਨ ਬਿਲਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਿੱਤੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਕਾਰਨ ਕਰੋੜਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਸਮਾਂ, ਇੰਕ ਸਟਾਕ. "

ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਸੁਤੰਤਰ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਟ੍ਰੀ ਬੁੱਕ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬੰਦੂਕ ਸਿੱਖਣਾ: ਇੱਕ ਸਰਲ-ਸਪੋਕਨ ਮੈਨੁਅਲ ਅਰਡੈਂਟ ਲਈ ਪਰ ਅਧੂਰਾ.

ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ 25 ਜੂਨ, 1977 ਨੂੰ ਨਿill ਜਰਸੀ ਦੇ ਫਿਲਿਪਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਲੂਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਕ ਹੋਰ ਦੁਖਦਾਈ ਗੱਲ ਲਾਈਫ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੰਪਾਦਕ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਸੀ. ਉਹ ਨੌਕਰੀ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਜੌਨ ਐਸ ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਾਰਟਿਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੈਸ ਕਰਨ ਦੇ ਕੁਝ ਹਫਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਹਰ ਸੰਕੇਤ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ. ਟਾਈਮ ਬ੍ਰਿਟਨ ਹੈਡਨ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ, ਪ੍ਰਿੰਸਟਨ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਿੱਧਾ 1922 ਵਿੱਚ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰਿੰਸਟੋਨਿਅਨ. ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਥਲੀਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਾਮ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੁਰਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਉਸਦੀ ਅਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਰੈਕ ਸ਼ਾਟ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ. ਉਸਨੇ ਟਾਈਮ ਦੇ ਮੈਨੇਜਿੰਗ ਐਡੀਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ - ਇਹ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਟਾਈਮਮੈਨ ਸੀ ਜੋ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਲੂਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਸੀ. ਪਰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਟਿਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਜੀਵਨ ਉਸਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਝਟਕਾ ਲੱਗ ਗਿਆ. ਸਟਾਕ.


ਸਟੂਅਰਟ, ਜੌਨ

ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ, ਭਾਰਤੀ ਏਜੰਟ, ਦਾ ਜਨਮ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੇ ਇਵਰਨੇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਉਹ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ 1748 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੋਰ ਸਕੌਟਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਟੁਅਰਟ ਨੇ ਚਾਰਲਸਟਨ, ਐਸਸੀ ਦੇ ਹੰਗਾਮੇ ਭਰੇ ਵਪਾਰਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕੀਤੀ ਹਾਲਾਂਕਿ 1755 ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਿਟੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮੁਟਿਆਰ, ਸਾਰਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਉਪਨਾਮ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਐਂਡਰਿ'sਜ਼ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਚਾਰਲਸਟਨ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਚਾਰਲਸਟਨ ਮੈਸੋਨਿਕ ਲਾਜ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਮਿਲੀਸ਼ੀਆ. 1757 ਤਕ ਉਹ ਮਿਲਿਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਕਪਤਾਨ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੇ ਰਿਹਾ.

1755 ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਕੈਪਟਨ ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਨੇ ਸ਼ਾਹੀ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸਵੈਇੱਛਕ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਰੋਕੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਚੌਕੀ ਫੋਰਟ ਲੌਡੌਨ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਇਸ ਸਰਹੱਦੀ ਡਿ dutyਟੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਟੂਅਰਟ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੈਰੋਕੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਬਾਇਲੀ ਨੇਤਾ ਲਿਟਲ ਕਾਰਪੇਂਟਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. 1760 ਵਿੱਚ ਸਟੂਅਰਟ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਸਤੀ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲਿਨਾ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਨੀਤੀ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਐਂਗਲੋਫੋਬ ਚੇਰੋਕੀ ਨੇ 1760 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਫੋਰਟ ਲੌਡੌਨ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੈਰੀਸਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਗਿਆ. ਸਟੂਅਰਟ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਕੂਟਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੇ ਮੁਦੱਈ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਲਿਟਲ ਕਾਰਪੇਂਟਰ ਕੋਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਟੂਅਰਟ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ. ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਟੂਅਰਟ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹੋਰ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 1762 ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਜੌਹਨ ਸਟੂਅਰਟ ਕੋਲ ਓਹੀਓ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਧਿਕਾਰਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੂਟਨੀਤੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੀ. ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੀਮਾਵਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਖਰੀਦਣ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਦੇਣ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਮੁਨਾਫਾਖੋਰ ਭਾਰਤੀ ਵਪਾਰ ਉੱਤੇ ਕੁਝ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਸੀ. ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸੀ. ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਸਟੂਅਰਟ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਜੰਗਲ ਕੂਟਨੀਤੀ ਦੁਆਰਾ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਅਮਰੀਕੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਟੂਅਰਟ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਗੀਆਂ ਡਿ dutiesਟੀਆਂ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈਆਂ. ਬੇਸ਼ੱਕ ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਜੋਸ਼ੀਆ ਮਾਰਟਿਨ ਵਰਗੇ ਸ਼ਾਹੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਸਮਰਥਨ ਦੁਆਰਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ. ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਜੋ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਬੇਵਫ਼ਾ ਸਨ। ਸਟੂਅਰਟ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਬਸਤੀਆਂ' ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ 1776 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਚੇਰੂਕੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੋਲਾ ਬਾਰੂਦ ਦੇ ਤੀਹ ਭਰੇ ਘੋੜੇ ਭੇਜਣ ਨੂੰ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੇਰੋਕੀ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਇੱਕ ਅਕਲਮੰਦੀ ਵਾਲਾ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ. ਵਰਜੀਨੀਆ, ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ, ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਅਤੇ ਜਾਰਜੀਆ ਦੇ. ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਨੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤਕ ਰੋਕਿਆ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ. ਚਾਰਲਸਟਨ ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਅਗਸਟੀਨ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਪੈਨਸਕੋਲਾ ਨੂੰ ਭੱਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ, ਸਟੂਅਰਟ ਨੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਾਇਆ ਕਿ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰਵ -ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗੀ ਸੀ. ਪੂਰੇ ਦੱਖਣ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਅਤੇ ਪਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲ ਆਏ. ਉਸਦੇ ਬਿੱਲ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸਟੂਅਰਟ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਉਪ -ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਰਕਮ ਕੱ prof ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫਾ ਕਮਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਸਬੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। .

ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫ਼ੌਜਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ' ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲਤਾ ਉਸ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ 1776 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਕੇਪ ਡਰ ਤੋਂ ਜਨਰਲ ਹੈਨਰੀ ਕਲਿੰਟਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨੇ ਕੋਈ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ. ਜਦੋਂ 1776 ਵਿੱਚ ਚੈਰੋਕੀ ਨੇ ਕੈਰੋਲੀਨਾਸ, ਵਰਜੀਨੀਆ ਅਤੇ ਜਾਰਜੀਆ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸਟੁਅਰਟ ਦਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅਰੰਭ ਜਾਂ ਅੰਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ. 1776 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1777 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਚੇਰੋਕੀ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰੀਕਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਦੋਵਾਂ ਨੇ 1776 ਵਿੱਚ ਚੈਰੋਕੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲਿਨਾ, ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲਿਨਾ ਅਤੇ ਵਰਜੀਨੀਆ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਦੂਜੇ ਹਮਲੇ ਦੇ ਜੋਖਮ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 1776 ਦੇ ਚੇਰੋਕੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ, ਸਟੂਅਰਟ ਦੀ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਿਸਮਤ ਹੋਵੇਗੀ. ਉਸਦੀ ਕੂਟਨੀਤੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਪਾਸੇ ਨਾ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਦੇ ਘੱਟ ਨਾਟਕੀ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲੋਰਿਡਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਹੱਦ ਨੂੰ ਬੇਨਕਾਬ ਕਰਨਾ ਪਿਆ. ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ, ਸਟੂਅਰਟ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਜੱਦੀ ਦੋਸਤ ਸਹੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਫੌਜੀ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਗੇ, ਪਰ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਦੀ ਉਚਿਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਦੇ ਬਗੈਰ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. ਉਸਨੂੰ ਪੈਨਸਕੋਲਾ, ਫਲੈ ਵਿੱਚ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਦੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਸਨ: ਸਾਰਾਹ ਕ੍ਰਿਸਟੀਆਨਾ, ਕ੍ਰਿਸਟੀਆਨਾ, ਇੱਕ ਧੀ ਜੋ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੌਨ ਜੋਸੇਫ.

ਡੇਵਿਡ ਕੋਰਕਰਨ, ਚੈਰੋਕੀ ਫਰੰਟੀਅਰ (1962) ਅਤੇ ਕ੍ਰੀਕ ਫਰੰਟੀਅਰ (1967).

ਰੌਬਰਟ ਗਨਯਾਰਡ, "ਪੱਛਮ ਤੋਂ ਖਤਰਾ: ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਅਤੇ ਚੈਰੋਕੀ, 1776–1778," ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੀਖਿਆ 45 (ਜਨਵਰੀ 1968).

ਜੇਮਜ਼ ਐਚ ਓ ਡੋਨਲ III, ਅਮਰੀਕੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਦੇ ਚੈਰੋਕੀਜ਼ (1976) ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ (1973).

ਵਧੀਕ ਸਰੋਤ:

"ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲਿਨਾ ਅਤੇ ਚੈਰੋਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀਮਾ, 1767." ਇਨਕਲਾਬੀ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ. LearnNC.org. http://www.learnnc.org/lp/editions/nchist-revolution/4353 (3 ਜਨਵਰੀ 2013 ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ).

ਦੱਖਣੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਪੁਰਾਲੇਖ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਭਾਗ. "ਸਾ Southਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਰਜਿਸਟਰ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀਜ਼: ਕਰਨਲ ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਹਾ Houseਸ, ਚਾਰਲਸਟਨ ਕਾਉਂਟੀ (104-106 ਟ੍ਰੇਡ ਸੇਂਟ, ਚਾਰਲਸਟਨ)." http://www.nationalregister.sc.gov/charleston/S10817710027/index.htm (3 ਜਨਵਰੀ 2013 ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ).

ਬੌਇਡ, ਮਾਰਕ ਐਫ. "ਇੱਕ ਰਿਮੋਟ ਫਰੰਟੀਅਰ ਤੋਂ: ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ, ਅਤੇ ਅਪੈਲੇਚੇ (ਸੇਂਟ ਮਾਰਕਸ) ਵਿਖੇ ਕਮਾਂਡ ਇਨ ਕੈਪਟਨ ਹੈਰੀਜ਼ ਅਤੇ ਨਿ Gਯਾਰਕ, ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ ਇਨ ਚੀਫ, ਜਨਰਲ ਗੇਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਪਾਸ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ. 1764 " ਫਲੋਰੀਡਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤਿਮਾਹੀ 20. ਨੰਬਰ 2 (ਅਕਤੂਬਰ, 1941), 203-209. http://www.jstor.org/stable/30145339 (ਐਕਸੈਸ ਜਨਵਰੀ 3, 2013).

"ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ 1764 ਦੀ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਯੋਜਨਾ ਬਾਰੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਜੇਮਜ਼ ਗ੍ਰਾਂਟ ਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ." ਅਮਰੀਕੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੀਖਿਆ 20, ਨੰਬਰ 4 (ਜੁਲਾਈ., 1915), 815-831. http://www.jstor.org/stable/1835546 (3 ਜਨਵਰੀ, 2013 ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ).

ਚਾਰਲਸਟਾ ,ਨ, ਸਾ Southਥ-ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿਖੇ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਦਾ ਪੱਤਰ. [1775-07-18] ਸਟੂਅਰਟ, ਜੌਨ, ਕਰਨਲ. [S4-V2-p1681] http://amarch.lib.niu.edu/islandora/object/niu-amarch%3A89806 (3 ਜਨਵਰੀ, 2013 ਨੂੰ ਐਕਸੈਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ).

ਜੈਕਸਨ, ਜਾਰਜ ਬੀ. "ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ: ਦੱਖਣੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਰਡੈਂਟ". ਟੈਨਸੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ [ਸੀਰੀਜ਼ I] 3. ਨੰਬਰ 3. 1917.


ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ - ਇਤਿਹਾਸ

ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ubਡਬੌਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਜਨਵਰੀ 1955 ਵਿੱਚ, ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਐਮਪੀ ਐਸਐਫ ਸਟੀਫਨਸਨ ਦੇ ਪੋਰਟ ਸੇਵੇਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ & ldquo ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ rsquos ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਅਧਿਆਇ & rsquos ਦੇ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਨੈਸ਼ਨਲ Audਡਬੋਨ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਜੌਹਨ ਬੇਕਰ, ਫਲੋਰਿਡਾ ਅਤੇ rsquos ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਧਿਆਇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧ ਰਹੇ ਅਧਿਆਇ ਬਣਨ ਲਈ ਚੈਪਟਰ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਮਾਰਚ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ. ਚੈਪਟਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਟਵਯਮਨ ਨੇ 60 ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਜੁਪੀਟਰ ਆਈਲੈਂਡ ਦੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਵੈਨ ਐਲਨ ਕਲਾਰਕ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਾ ਮਤਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਸਟੈੱਲਰ ਚੈਪਟਰ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਫੰਡ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ. 1964 ਤਕ ਚੈਪਟਰ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਮਾਰਚ 1964 ਵਿੱਚ ਜੁਪੀਟਰ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਰੀਡ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਬੇ ਸਾoundਂਡ ਕੰਪਨੀ ਦੁਆਰਾ, ਜੁਪੀਟਰ ਆਈਲੈਂਡ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰ ofੇ ਦੇ 4,290 ਫੁੱਟ ਦੇ ਕਰੀਬ 123 ਏਕੜ, ਜਿਸਨੂੰ ਰੀਡ ਵਾਈਲਡਰਨਸ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਫਲੋਰਿਡਾ Audਡਬੋਨ ਸੁਸਾਇਟੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਜਿਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀਆਂ। Ubਡਬੋਨ. ਚਾਰਲਸ ਬੈਚਲਰ ਨੂੰ ਚੈਪਟਰ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੇ ਰੇਂਜਰ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 1967 ਵਿੱਚ ਵਾਈਲਡਰਨਸ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰ theੇ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਨੈਚੂਰਲ ਲੈਂਡਮਾਰਕ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਾਈਟ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ. 28 ਮਾਰਚ, 1970 ਨੂੰ, ਰਸਮੀ ਸਮਰਪਣ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰoreੇ ਨੂੰ ਸੰਘੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਇਸਨੂੰ ਹੋਬੇ ਸਾoundਂਡ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵਾਈਲਡਲਾਈਫ ਰਫਿਜੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਜੁਲਾਈ, 1973 ਤੋਂ 1983 ਤੱਕ, ਚੈਪਟਰ ਨੇ ਸਟੂਅਰਟ ਵਿੱਚ ਪਾਮ ਬੀਚ ਰੋਡ ਅਤੇ ਹਿਬਿਸਕਸ ਐਵੇਨਿ between ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 4.7 ਏਕੜ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਪਾਰਸਲ ਖਰੀਦੇ. ਪਾਰਸਲ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਕਲਿਫਟਨ ਲੌਂਗ, ਇੱਕ ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਮਰੀਕਨ ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਐਮਪੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਅਤੇ ਕਿਸ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਸੀ, ਅੰਨਾਪੋਲਿਸ ਵਿੱਚ ਨੇਵਲ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਅਫਸਰਜ਼ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਦਾ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਲਈ ਫੁੱਟਬਾਲ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਸੀ. ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਹਾਈ ਵਿਖੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 1973 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਧੀ, ਜੁਆਨੀਤਾ ਪ੍ਰਾਈਨ ਨੇ ਇਸ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਤੀ ਅਤੇ ਘਰ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਗਈ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਘਰ ਅਜੇ ਵੀ ਕਲਿਫਟਨ & ldquoPossum & rdquo ਲੌਂਗ ਨੇਚਰ ਪ੍ਰਿਜ਼ਰਵ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਿਬਿਸਕਸ ਐਵੇਨਿ ਤੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਟਾਰਟ ਦਾ ਗਾਰਡਨ ਕਲੱਬ ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਪਾਰਸਲ, ਜਿਸਨੂੰ & ldquo ਬਟਨ ਹਿੱਲ & rdquo ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ 1973 ਵਿੱਚ ਫਰੈਂਕ ਐਂਡ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬਟਨ ਤੋਂ ਖਰੀਦਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਘਰ ਤੂਫਾਨਾਂ ਅਤੇ ਤੂਫਾਨਾਂ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 2008 ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ishedਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਚੈਪਟਰ ਅਤੇ rsquos ਦਫਤਰ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਮੰਡਲ ਦਾ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਚੈਪਟਰ ਅਤੇ rsquos ਵੱਖ -ਵੱਖ ਕਮੇਟੀ ਦੀਆਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਹਨ. ਜੋਨਾਥਨ ਡਿਕਨਸਨ ਸਟੇਟ ਪਾਰਕ ਦੇ ਕੈਂਪ ਮਰਫੀ ਮਿ Museumਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਿਗਨਲ ਕੋਰ ਲਈ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਗੁਪਤ ਸਿਖਲਾਈ ਸਹੂਲਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੈਂਪ ਮਰਫੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਗਈ ਫਰੇਮ ਸਥਾਨਕ ਭਾਸ਼ਾ ਇਮਾਰਤ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਹ ਕੈਂਪ 1942 ਤੋਂ 1944 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜੋ ਹੁਣ ਜੋਨਾਥਨ ਡਿਕਨਸਨ ਸਟੇਟ ਪਾਰਕ ਹੈ. 1946 ਵਿੱਚ ਫੌਜ ਨੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਸਮੁੱਚੇ ਜਾਂ ਅੰਸ਼ਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ. Ubਡਬੌਨ ਹਾ Houseਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹਿੱਸਾ ਕੈਂਪ ਮਰਫੀ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਕਲਾਸਿਕ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਇ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਜਨਵਰੀ, 2011 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਤਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ubਡਬੋਨ ਨੇ ਕਲਿਫਟਨ & ldquoPossum & rdquo ਲੌਂਗ ਨੇਚਰ ਸੈਂਟਰ ਵਿਖੇ ਨਵੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਵੈਟਲੈਂਡ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ. ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ, ਵੈਟਲੈਂਡ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦੇਸ਼ ਸਟੂਅਰਟ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਆਂs -ਗੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕੱਣਾ ਹੈ. & LdquoRetrofit ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ & rdquo ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਇੱਕ ਚੌਥਾਈ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਫਲੋਰਿਡਾ ਵਾਟਰ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਤੋਂ $ 125,000.00 ਦੀ ਅਨੁਕੂਲ ਗ੍ਰਾਂਟ ਦੁਆਰਾ ਫੰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ubਡੁਬੋਨ ਨੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵੈ -ਇੱਛਤ 4,000 ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਫੰਡ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਜੋ $ 65,000.00 ਅਤੇ ਨਕਦ ਦੇ ਬਕਾਏ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ.

ਅੱਜ ਗਿੱਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾ ਸਿਰਫ ਮੀਂਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਬਲਕਿ ਹੋਬੇ ਸਾoundਂਡ ਬੁਆਏਜ਼ ਐਂਡ ਗਰਲਜ਼ ਕਲੱਬ ਦੁਆਰਾ ਕੂਕੀ ਐਂਡ ਐਮਪੀ ਓਰੀਓ ਨਾਂ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦਾ ਘਰ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ (ਏਓਐਮਸੀ) ਦੇ ubਡਬੋਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਸੰਭਾਲ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਹੈ.

2013 ਵਿੱਚ ਏਓਐਮਸੀ ਸਾ6ਥ ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਾਟਰ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਡਿਸਟ੍ਰਿਕਟ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ 2,600 ਏਕੜ ਲੇਕਸਾਈਡ ਰੈਂਚ ਸਟਾਰਮ ਵਾਟਰ ਟ੍ਰੀਟਮੈਂਟ ਏਰੀਆ ਤੱਕ ਜਨਤਕ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ. ਇਹ ਸਹੂਲਤ ਕਿਸੀਮੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਓਕੇਚੋਬੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ ਝੀਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਓਕੇਚੋਬੀ ਝੀਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਕਦਮ ਬਣਦਾ ਹੈ.

ਉਮੀਦ ਹੈ, ਮਿਸਟਰ ਐਂਡ ਐਮਪੀਜ਼ ਸਟੀਫਨਸਨ, ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਜੌਨ ਬੇਕਰ, ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਟ ਟਵਯਮਨ, ਮਿਸਜ਼ ਵੈਨ ਐਲਨ ਕਲਾਰਕ, ਦਿ ਰੀਡ ਫੈਮਿਲੀ, ਚਾਰਲਸ ਬੈਚਲਰ, ਕਲਿਫਟਨ ਲੌਂਗ, ਦਿ ਬਟਨਸ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਨੂੰ ubਡਬੋਨ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਹੋਵੇਗਾ. ਮਾਰਟਿਨ ਕਾਉਂਟੀ ਅਤੇ ਜਨਵਰੀ 1955 ਵਿੱਚ ਪੋਰਟ ਸੇਵੇਲ ਦੇ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਹੈ.


ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ - ਫਲੋਰੀਡਾ ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ

ਲੀਚ ਪਰਿਵਾਰ 1950 ਵਿੱਚ ਪਾਮ ਬੀਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ ਅਤੇ ਸੇਂਟ Josephਗਸਟੀਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੇਂਟ ਜੋਸੇਫ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ। ਸੇਂਟ ਜੋਸੇਫ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੋ ਡੌਰਮਿਟਰੀ ਵਿੰਗ ਜੋੜੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਜੋਸੇਫ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਫਲੋਰੀਡਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਲਜ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਪਤੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ.

ਭੈਣਾਂ ਨੇ 1972 ਤੱਕ ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਸਿਰਫ 2 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਕਲਾ ਕਾਲਜ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਸਮੁੱਚੀ ਜਾਇਦਾਦ ਫਲੋਰਿਡਾ ਇੰਸਟੀਚਿਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ (ਐਫਆਈਟੀ) ਦੁਆਰਾ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਸੀ, 4 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਕਾਲਜ ਸਮੁੰਦਰੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ. ਐਫਆਈਟੀ ਨੇ ਲੀਚ ਮੈਂਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨਿਕ ਇਮਾਰਤ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ.


ਪ੍ਰਤੀਲਿਪੀ

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਹੈਲੋ ਅਤੇ ਡਿਸਟਿਲੇਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ. ਮੈਂ ਅਲੈਕਸਿਸ ਪੇਡਰਿਕ ਹਾਂ.

ਲੀਜ਼ਾ: ਅਤੇ ਮੈਂ ਲੀਜ਼ਾ ਬੇਰੀ ਡ੍ਰੈਗੋ ਹਾਂ. ਸਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ…

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਦਰਅਸਲ, ਲੀਸਾ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਹਫਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਲੀਜ਼ਾ: ਆਹ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ. ਖੈਰ, ਵੈਸੇ ਵੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਡਿਸਟਿਲੇਸ਼ਨਾਂ' ਤੇ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਜਿਵੇਂ ਮਾਈਗ੍ਰੇਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁਰਲੱਭ ਤੱਤ.

ਲੀਜ਼ਾ: ਅਸੀਂ ਬ੍ਰੇਕਿੰਗ ਨਿ .ਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਆਦੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ. ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਪੋਡਕਾਸਟ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਕਮਰੇ, COVID-19 ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਇੱਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਵੀਂ ਲੜੀ' ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ. ਅਗਲੇ ਕਈ ਹਫਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੰਕਟ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿs ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਾਇਓਮੈਡੀਕਲ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ, ਡਾਕਟਰਾਂ, ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਮਾਹਰਾਂ ਅਤੇ ਹਾਂ, ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ.

ਲੀਜ਼ਾ: ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਐਪੀਸੋਡ ਜੌਨ ਸੀ ਮਾਰਟਿਨ, ਇੱਕ ਬਾਇਓਮੈਡੀਕਲ ਖੋਜਕਾਰ ਅਤੇ ਗਿਲਿਅਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਸੀਈਓ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ. ਗਿਲਿਅਡ ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿceuticalਟੀਕਲ ਦੈਂਤ ਹੈ ਜੋ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਥੈਰੇਪੀਆਂ, ਅਰਥਾਤ, ਐਚਆਈਵੀ ਅਤੇ ਏਡਜ਼ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ, ਇੱਕ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਦਵਾਈ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੀਓਵੀਆਈਡੀ -19 ਦੇ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸੁਰਖੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ.

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਮੈਰੀਏਲ ਕਾਰ ਨਾਲ, ਐਚਆਈਵੀ ਦੇ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਇਲਾਜਾਂ ਅਤੇ ਐਂਥਨੀ ਫੌਸੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ. ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਹਾਂ. ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਜੌਹਨ ਮਾਰਟਿਨ ਹੈ. ਮੈਂ ਜੈਵਿਕ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਾਂ ਜਿਸਨੇ ਪਿਛਲੇ ਚਾਰ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਕਈ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਚਿਕਿਤਸਕ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ. ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਮੈਂ 30 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗਿਲਿਅਡ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਕੰਪਨੀ ਸੀ. ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਪਾਵਰਹਾਉਸ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਐਚਆਈਵੀ, ਵਾਇਰਲ ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ, ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਪਏਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਿਰਫ 10 ਮਿੰਟ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਦਿਉ ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਕੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ relevantੁਕਵਾਂ ਹੈ ਜੋ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ. ਅਤੇ ਮੈਂ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਬਾਰੇ ਖ਼ਬਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ. ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਹਾਂ, ਇਹ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ.

ਐਨਬੀਸੀ ਪੁਰਾਲੇਖ: ਕੋਵਿਡ -19 ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮੂਹਰਲੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਅਤੇ ਨਰਸਾਂ ਲਈ: ਇੱਕ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਦਵਾਈ ਕਲੀਨਿਕਲ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ. ਡਾ. ਫੌਸੀ ਨੇ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾ Houseਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਬਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਇਤਫ਼ਾਕ ਸੀ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਸੰਪੂਰਨ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਹਿ ਸਕਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਟੋਨੀ ਫੌਸੀ ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾ Houseਸ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਲੁਈਸਿਆਨਾ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ.

ਐਨਬੀਸੀ ਪੁਰਾਲੇਖ: (ਡਾ. ਫੌਸੀ) ਅੰਕੜੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਦਾ ਰਿਕਵਰੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ, ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ. ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

(ਨਿcਜ਼ਕੈਸਟਰ) ਦਵਾਈ ਗਿਲਿਅਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਹੈ. ਇਹ IV ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਮਾਰ ਕੋਵਿਡ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1,100 ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ. ਐਨਆਈਐਚ ਦੇ ਮੁ dataਲੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਿਕਵਰੀ ਸਮਾਂ 15 ਤੋਂ 11 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਇਸ ਹਫਤੇ ਦੀ ਖਬਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹ ਖਬਰ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਅਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵੇਰਵੇ ਸੁਣਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ ਅਤੇ ਇਸ ਹਫਤੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਵੇਗੀ. ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ. ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਿਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਲਗਭਗ ਰੀਅਲ ਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਡੇਟਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਡੇਟਾ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਇਸ ਲਈ ਗਿਲਿਅਡ ਐੱਚਆਈਵੀ, ਹੈਪੇਟਾਈਟਸ ਦੇ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ. ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ - ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ - ਟੈਮੀਫਲੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੀ. ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਇਸਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਫਿੱਟ ਹੈ?

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਟੈਮੀਫਲੂ ਵੱਡੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਫਲੂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ 20 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਭੰਡਾਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ.

ਮੇਰੇ ਬਹੁਤੇ ਸਾਥੀ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਟੈਮੀਫਲੂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਵੈਕਸੀਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਦਾ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਹੱਲ ਹੋਵੇਗਾ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਸਹੀ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਹਰ ਸਾਲ ਫਲੂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇਲਾਜ ਅਤੇ ਗੋਲੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.

ਇਸ ਲਈ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਗਿਲਿਅਡ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਸੀ ਜੋ ਆਮ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਾਇਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਪਰ ਉਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਣੂਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਆਪਕ-ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਵਜੋਂ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਹਨ.

ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਾਰਸ, ਜੋ ਲਗਭਗ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 17 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਇਹ MERS ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਰਗਰਮ ਹੈ. ਅਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਬੋਲਾ ਬਾਰੇ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਦੋਂ ਸਾਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਬੋਲਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਗਿਲਿਅਡ ਨੇ ਸੰਭਾਵਤ ਇਬੋਲਾ ਫੈਲਣ ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭੰਡਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਐਮਈਆਰਐਸ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਬਣ ਗਈ. ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭੰਡਾਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਗਿਲਿਅਡ ਨੂੰ ਇਸ ਮੌਜੂਦਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ. ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਧਿਐਨ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਬਿਮਾਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਮਰੀਜ਼ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ.

ਅਤੇ ਮੈਂ ਟੈਮੀਫਲੂ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ. ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲਾਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਲਈ ਟੈਮੀਫਲੂ ਨੂੰ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ 48 ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਦੇਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਹਾਂ, ਇਸ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੋਵੇਂ, ਖੈਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਫਲੂ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸੁੰਘਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਟੈਮੀਫਲੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ.

ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਚਲੋ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਹਾਂ. ਖੈਰ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਲੱਛਣ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸਨੂੰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕੋਰਸ.

ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਅਨੁਭਵ ਸੀ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਓ, ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ. ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਦਵਾਈ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਸਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਹਾਂ. ਸਿਰਫ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ. ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਪ੍ਰਵਾਨਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਜਰਾਸੀਮ ਲਈ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਸਿੰਕਸੀਟਲ ਵਾਇਰਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਸੰਕੇਤ ਲਈ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਿਆ.

ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸਦਾ ਅਧਿਐਨ ਇਬੋਲਾ ਵਰਗੇ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਵਰਗੇ ਉੱਭਰ ਰਹੇ ਵਾਇਰਸਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਸੀ. ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ, ਓਹ, ਬੀਤੇ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸਵੈ-ਸੀਮਤ ਰਹੀਆਂ ਹਨ. ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਸਾਰਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਅਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ. MERS ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇਹ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਕੋਪ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ.

ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ ਜਦੋਂ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਕੋਪ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਾਟਕੀ affectੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ, ਕੀ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਵੇਗਾ?

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਖੈਰ, ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਡੇਟਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਇਹ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਐਨਆਈਐਚ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ.

ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਟੈਮੀਫਲੂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹਾਂਗਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕਿਵੇਂ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਤੇ ਰੀਮਡੇਸਿਵਿਰ ਦੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਧਿਐਨ ਉਹ ਲੋਕ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਕਾਫ਼ੀ ਬਿਮਾਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਲੋਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਜਸ਼ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਲਾਗ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ. ਤੁਹਾਡੀ ਇਮਿ immuneਨ ਸਿਸਟਮ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਨਕਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਰੋਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਫਲੂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਇਸ ਲਈ, ਓਮ, ਮੈਂ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਬੈਕ ਅਪ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ. ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, pandemicਸਤ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਸ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿ ਇਹ ਕਿਸਮ ਕਿਤੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਈ. ਪਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੋ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਕਿਸੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ.

ਕੀ ਇਹ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੁਝ?

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਖੈਰ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਂਮਾਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੀਬਰ ਜਾਪਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਬਹੁਤ, ਬਹੁਤ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ. ਇਹ ਖਾਸ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ, ਇਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਛੂਤਕਾਰੀ ਹੈ.

ਅਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਵਾਇਰਸ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ ਕਿ ਵਾਇਰਸ ਨਾਲ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਅੱਧੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਤੱਕ ਬਿਨਾਂ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕਰਮਿਤ ਹਨ. ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਲਾਗਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਧੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਲੱਛਣ ਵਿਕਸਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ.

ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਇੰਨਾ ਖਤਰਨਾਕ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਰ ਦੁਬਾਰਾ, ਕੀ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ - ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਘਾਤਕ ਹੈ. ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਹਾਵੀ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ. ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਹ ਨਿ Newਯਾਰਕ ਦੇ ਕੁਝ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਿਆ, ਪਰ ਮੋਟੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਰਾਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਾਰੇ ਸ਼ਰਨ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਇੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਅਤੇ ਅਣਜਾਣਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਨਿੱਜੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਹਾਂ. ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਐਂਥਨੀ ਫੌਸੀ, ਟੋਨੀ ਫੌਸੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ...

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਮੈਂ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਥੇ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਸਹੀ. ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ theਸਤ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀ ਹੈ. ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ...

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਖੈਰ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ.

ਉਹ ਇੱਕ ਸਮਰਪਿਤ ਜਨ ਸੇਵਕ ਹੈ. ਉਹ ਹਰ ਗਤੀਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਮੈਂ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਐਚਆਈਵੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਇਰਸਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ. ਇਸ ਲਈ ਤਕਰੀਬਨ 40 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਹਾਂ. ਉਹ, ਉਹ ਬਾਰ ਬਾਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ.

ਮੈਨੂੰ ਪੂਰਾ ਯਕੀਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਰ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ. ਮੈਂ 2007 ਵਿੱਚ ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਛੂਤ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਸਲਾਈਡ ਐਚਆਈਵੀ ਬਾਰੇ ਫੌਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਸੀ. "ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ 25 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਏਗਾ ਪਰ ਸਾਡੀ ਅਗਲੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ." ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਵਿਅਕਤੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਮੈਰੀਏਲ: ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਨੀਆ ਵੱਖਰੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ? ਕੀ ਵਿਗਿਆਨ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਕੀ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮੁ basicਲੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਬਦਲੇਗਾ?

ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ: ਮੈਂ ਜੋ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਿਗਿਆਨ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਵੀਨਤਾ ਦੇ ਉਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਵਧਾਏਗਾ.

ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਜੀਨ ਥੈਰੇਪੀ 'ਤੇ ਇੰਨਾ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੰਨਾ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ. ਵੈਕਸੀਨ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਟੀਕਾ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਜੋ ਹੁਣ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਅਜਿਹੀ ਟੈਕਨਾਲੌਜੀ ਹੈ ਜੋ ਨਾਵਲ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਟੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਪਰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇੱਕ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਹਾਂ.

ਪਰ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਹੁਣ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਰ ਤੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ. ਬੇਸ਼ੱਕ ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਵਿਅਸਤ ਹਾਂ. ਅਸੀਂ ਕੁਸ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਅਰਥ ਵਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਤੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣਾ ਹੈ.

ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਇਸਦਾ ਮਿਆਰ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਉਹ ਸਭ ਜੋ ਰੀਅਲ ਟਾਈਮ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਮੇਰੀ ਚਿੰਤਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਸੀਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ - ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਸੰਗਠਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?

ਮੈਰੀਏਲ: ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਂ ਕੱਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ.

ਲੀਜ਼ਾ: ਸਾਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਵੀਂ ਲੜੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਪਰਿਪੇਖਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸ਼ਤ ਸੁਣਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ.

ਅਲੈਕਸਿਸ: ਅਸੀਂ ਇਸ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਇੰਟਰਵਿsਆਂ ਲਿਆਵਾਂਗੇ. ਇਸ ਲਈ ਜੁੜੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੀਡ ਵੇਖੋ.


ਜੌਨ ਸਟੁਅਰਟ ਮਾਰਟਿਨ - ਇਤਿਹਾਸ


ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ, ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਉਦਾਰਵਾਦ ਦੇ ਪੈਗੰਬਰ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ.

ਮਿੱਲ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ - ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਆਤਮਕਥਾ (1873) ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ - ਇੱਥੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਵਾਂਗੇ: ਰਿਕਾਰਡੀਅਨ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਜੇਮਸ ਮਿੱਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਬਣਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਉਪਯੋਗੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਜੇਰੇਮੀ ਬੇਂਥਮ ਦੇ ਲਈ "ਹਵਾਲਾ" ਬਣ ਗਿਆ, ਉਪਯੋਗਤਾਵਾਦੀ ਖੁਦ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਬੇਂਥਮ ਨਾਲੋਂ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਹੋਂਦਵਾਦੀ ਸੰਕਟ ਸੀ, ਸੇਂਟ-ਸਾਈਮਨ ਅਤੇ ਕਾਮਟੇ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ, ਹੈਰੀਅਟ ਟੇਲਰ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਲਈ ਵੀਹ ਸਾਲ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਬਣ ਗਿਆ ਵਿੱਗ ਸਿਆਸਤਦਾਨ, ਆਦਿ, ਆਦਿ.

ਜੇ.ਐਸ. ਮਿੱਲ ਇੱਕ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸਨ, ਇੱਕ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ, ਇਸ ਪਿਤਾ, ਜੇਮਜ਼ ਮਿੱਲ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, 1820 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ' ਤੇ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਸਮੀਖਿਆ. 1844 ਵਿੱਚ, ਜੇ.ਐਸ. ਮਿੱਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਕੁਝ ਅਸਥਿਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਤੇ ਲੇਖ , ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ (1831 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ) ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਆਕਸਫੋਰਡ-ਡਬਲਿਨ ਸਕੂਲ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ. ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੇ ਇੱਕ ਵਿਧੀਗਤ ਨਿਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ (ਉਤਪਤੀ. 1836 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ).

ਜੌਨ ਸਟੂਅਰਟ ਮਿੱਲ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਆਰਥਿਕ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ 1848 ਸੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਰਥ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ, a two-volume extended restatement of the Classical Ricardian theory, He believed Ricardo's labor theory of value to be so conclusive that, in the beginning of a discussion on the theory of value, Mill confidently notes that:


John Stuart Martin - History

This biography was submitted by Sandy Spradling, E-mail address: [email protected]>

History of Greenbrier County
J.R. Cole
Lewisburg, WV
1917
ਪੀ. 51-60

David Stuart (the father of Col. John Stuart of Greenbrier county) was born in Scotland in 17-. He came of a family connected with the House of Stuart, whose members were strong partisans of that house.

The failure of the supporters of Charles Edward Stuart to place him on the English throne in 1745 and 1746 placed them in such standing with the House of Hanover, then reigning, and those in authority in the British Isles as to render their condition in their native land very unpleasant and their existence hazardous for some time after the battle of Culloden. For this reason numbers of them came to America, where opportunities were brighter and where they were less liable to imprisonment for their zeal on behalf of the Stuarts. David Stuart was one of their number. He came to America soon after this battle, which took place in 1746. Soon after his arrival in America he settled in Augusta county, on the Shenandoah river, some distance front the town of Staunton.

He had been a close personal friend of Gov. Robert Dinwiddie, who was sent to Virginia as its governor by the British Government in the year 1752. In 1755 Governor Dinwiddie appointed David Stuart county lieutenant of Augusta county with the rank of colonel. At the time of his appointment Augusta county extended as far west as the Mississippi river and as far north as Fort Pitt (now Pittsburgh). The office of conilty lieutenant was in those days one of the most important held in the State. Especially was this true of that office in Augusta county, oweing to its vast area and the rapid advance of civilization throughout its beders towards the West. It was a position requiring a man of ability, force and energy. David Stuart, on account of his high ability, experience and peculiar efficiency as an officer was a man well qualified to fill this important office. He discharged its duties with marked success and skill, to which the records of that day give full testimony. David Stuart died in the year 1767. He met his death by drowning while attempting to ford Middle river, a branch of the Shenandoah, just after its waters were swollen by a recent rain.

David Stuart married Margaret Lynn Paul, the widow of John Paul, who was a son of Hugh Paul, Bishop of Nottingham. John Paul was also a partisan of the House of Stuart. He was killed in the siege of Dalrymple Castle in the year 1745. He left five children. The eldest of these children became a Catholic priest who moved to America and died on the eastern shore of Maryland. Audley Paul, another son, was an officer in the British colonial forces in Virginia. Pollie Paul, who moved to America with her stepfather, David Stuart, married Governor Mathews, of Georgia.

Mrs. Margaret Lynn Paul, afterward Mrs. David Stuart, was a granddaughter of the Laird of Loch Lynn, Scotland. She was also a niece of Margaret Lynn, who married Col. John Lewis, one of the first settlers of Augusta county, the father of Gen. Andrew and Col. Charles Lewis (heroes of the battle of Point Pleasant). She was named for her aunt, Margaret Lynn (Mrs. John Lewis). David Stuart left three children: Sabina, who married Captain Williams, of Augusta county. Margaret, who married Col. Richard Woods, of Albemarle county. John Stuart, afterwards Col. John Stuart, of Greenbrier county.

John Stuart, the son of David and Margaret Lynn Stuart and the most famous pioneer of Greenbrier, was horn in Augusta county on the seventeenth day of March, 1749. He exhibited at an early age extraordinary vigor both of body and mind. By the time he was seventeen years of age he was said to have acquired an excellent education, both from books and the affairs of life. While very young he participated in a number of surveying and prospecting expeditions to the west and north of the then permanent settlements in Augusta county, which brought him into contact with men of various classes and character. On these expeditions he also saw something of Indian life. In this way he gained valuable knowledge, which no doubt added greatly to his success in the discharge of the important duties he was afterwards called upon to perform as the moving spirit of the first permanent settlement in Greenbrier.

All of the attempted settlements in Greenbrier having failed prior to that time, in the year 1769 an expedition was organized by a number of citizens, most of whom were from Augusta county, having for its purpose a permanent settlement in that beautiful and inviting country afterwards called Greenbrier county.

Of this company John Stuart, then only twenty years of age, was a member. These pioneers came to Greenbrier in the spring of 1769. After arriving in this wild country the settlers found it necessary to organize for some definite course of action, both on account of developments to be made in their new home and for protection against the Indians and the many dangers by which they were beset. John Stuart was chosen as their chief adviser and first officer.

He first located near where the town of Frankford now stands, where he built his first home overlooking a beautiful view towards the east. This place he called "Grumble Thorp." Here he erected the first mill built in Greenbrier, which was propelled by a subterranean stream of considerable volume, flowing through a channel cut out by the Indians to which they had access through the mouth of a large cave. The dam, a large part of which is still standing, was built of stone and located about 200 feet from the entrance to the cave. The mill itself stood just outside of the mouth of the cave.

He did not live long at his first residence, but soon moved to what is now known as the "Old Stuart Place," about four miles below Lewisburg on the Fort Spring road. Here he first erected a log house in which he lived until the year 1789, when he built a large stone house on the old English style, which is now the oldest house in the county. This building is still in a state of good preservation and is at this time the residence of his great-grandson, Samuel Lewis Price. Here John Stuart lived for many years, leading an active, busy life, engaged in various occupations and acting for the settlers as chief defender against the Indians.

Within a quarter of a mile from the place where the stone house was afterwards built there was erected what was known as "Fort Spring", at the spot where the old Fort Spring Church now stands, which was placed under the command and supervision of Colonel Stuart. At the time this fort was built a large number of the settlers of Greenbrier county lived near and it was used as a refuge during several Indian attacks of which no mention is made in history. There are buried in the ground around the spot where this fort stood arrow heads and Indian relics which are frequently turned up by plowmen in the cultivation of the fields.

When Gen. Andrew Lewis marched to Point Pleasant in the year 1774 two companies went with him from what afterwards became Greenbrier county. One of these was commanded by Capt. Robert McClanahan and the other by John Stuart. At the famous battle of Point Pleasant John Stuart's company was one of the three sent by General Lewis up Crooked Creek to flank Cornstalk's movement. This is said to have been the movement by which the tide of battle was turned and the Indians routed. It was so dexterously executed that the enemy was taken by surprise.

After this famous battle so large a proportion of the officers had been killed that John Stuart was placed in command of a large portion of Lewis's army, which was then marched by Gen. Andrew Lewis north of the Ohio to Pickaway Plains, where they met the southern division of the army commanded by Lord Dunsmore in person.

John Stuart was at Point Pleasant in 1777, where he witnessed the atrocious murder of the Shawnee chieftain, Cornstalk. Colonel Stuart risked his life to save this noble old warrior and barely escaped death, but he encountered such tremendous odds that his efforts were unavailing.

The last of the desperate attacks made by the Indians upon the settlers of Greenbrier occurred in 1778, when a band of Indians from beyond the Ohio river surprised and surrounded the settlers at Fort Donally, in what is now known as "Rader's Valley." This fort was located about eight miles northwest of Fort Unioti, where Lewisburg now stands. Colonel Stuart led the reinforcement from Fort Union, raised the siege and drove the Indians off. Within a few days after this attack he was able to raise a sufficient force to drive and frighten the Indians out of the country. There are so many accounts already in existence of this fierce encounter that it will be unnecessary to enter into its description here.

"Greenbrier county was organized in 1776. At the request of the county court on the twenty-fifth day of November, 1780, John Stuart was appointed clerk of the county. He was indeed a model clerk. He wrote a most excellent hand, plain, clear, distinct, and after a century it is as legible as if written but a dozen years ago.'

At the close of the first deed book of the county he wrote a brief history of the early settlement of Greenbrier, which shows good literary style and taste. "In this account of the early settlement of Greenbrier Colonel Stuart, in speaking of the first wagon road from Lewisburg to the Kanawha in 1786, says: 'And thus was a communication by wagon to the navigable waters of the Kanawha first effected and it will possibly be found the highest and best conveyance from the eastern to the western country. When one contemplates the distance and grades over the Chesapeake and Ohio Railway the foresight
and judgment of Colonel Stuart stand boldly out."

Colonel Stuart was a member of the Virginia Constitutional Convention of 1788, which was called to consider and pass upon the Constitution of the United States. It assembled in Richmond on June 2. Here he was associated with such prominent men as Patrick Henry, George Mason, John Marshall (afterwards chief justice of the United States), James Madison, Benjamin Harrison and many others of like fame and undying devotion to American independence. John Stuart's descendants still have letters to him from Chief Justice Marshall written as late as i8oo, which reveal the confidence Marshall had in his ability and good judgment. Colonel Stuart was a strong advocate for the ratification of the Constitution, and was prominent in the fight waged against it by Patrick Henry and his strong following.

He was appointed colonel of the Seventy-ninth Regiment of Militia in 1793. His commission, signed by Col. Henry Lee, of Virginia, is now in the possession of his great-granddaughter, Margaret Lynn Price, of Lewisburg. In 1796 the old stone church at Lewisburg was built. For the building of this church Agatha Stuart, wife of Colonel Stuart, contributed 500 pounds, which John Stuart supplemented with 150 pounds. On the front of the church he placed the following inscription:

"This building was erected in the year 1796 at the expense of a few of the first inhabitants of the land, to commemorate their affection and esteem for the Gospel of Jesus Christ. Reader, if you are inclined to applaud their virtues, give God the glory."

John Stuart possessed a large and valuable library. He carried with him through life the habit of diligent study which he had acquired in his early youth. He was a man of splendid literary attainments and a finished scholar. He belonged to several literary societies. In the year 1797 he was elected a member of the American Philosophical Society, held in Philadelphia. His certificate of membership, signed by Thomas Jefferson, President, is also now in the possession of his great-granddaughter, Jennie Stuart Price, of Lewisburg.

In 1797 he wrote "Memoirs of Indian Wars and Other Occurrences," a manuscript of which he left at the time of his death. In 1831 his son, Charles A. Stuart, then representing Augusta county in the Virginia senate, presented this manuscript to the Virginia Historical Society, which had it published in 1833 as one of its first publications. Unfortunately few copies were made of this interesting historical narrative and for years the work has been out of print. ਮਾਣਯੋਗ Virgil A. Lewis, for many years historian and archivant for West Virginia, endeavored to secure a copy of this work for his historical department. He at last contracted with a stenographer to make a complete copy of the volume in the Library of Congress. This was accordingly done and the work is now in the Department of Archives and History for West Virginia.

This work treats of the early settlement and history of Greenbrier valley and its pioneers and is probably the only account of the time and its people in existence.

Another valuable historical work of Colonel Stuart, entitled "A Narrative," is also out of print, a copy of which, together with a number of letters written by Colonel Stuart to the Virginia War Department relative to conditions in Greenbrier and the great Kanawba valley in the later years of the Indian wars is also in the Department of Archives and History.Besides his other literary works Colonel Stuart left several poems of high excellence which have never been printed. These are now in the possession of his descendants in Greenbrier.

For the time in which he lived and the circumstances by which he was surrounded Colonel Stuart was a great traveler. He visited many parts of this country, meeting with some of its most distinguished citizens and famous travelers from Europe, a number of whom visited him at his Fort Spring home in Greenbrier. Among these was the famous French philosopher and traveler, Volney, who, being deeply impressed by the beauty of the surrounding country, gave to Colonel Stuart's place its name. Besides Colonel Stuart's other attainments he was a man of extraordinary executive and financial ability, and for his time amassed a large fortune, both real and personal. He seems to have had the keenest insight into the value of land, even though at the time of his settlement in Greenbrier the whole country was virgin forest. He acquired large tracts of the most valuable land in the county, large portions of which are still owned by his descendants.

On the eighteenth day of November, 1776, he married Mrs. Agatha Frogg (widow of Col. William Frogg, who was killed at the battle of Point Pleasant). She was a granddaughter of Col. John Lewis and daughter of Thomas Lewis, who served for years in the Virginia House of Burgesses. He was a brother of Gen. Andrew and Col. Charles Lewis. John Stuart left four children:

Margaret Lynn Stuart, horn December 31, 1777, married Andrew Lewis. Jane Lewis Stuart, born February 16, 1780, married Robert Crockett. Charles Augustus Stuart, born April 23, 1782, married Elizabeth Robinson. Lewis Stuart, born May 14, 1784, married Sarah Lewis.

John Stuart showed throughout the whole of his long and useful career a strength and alertness of mind of the highest order. Not only was he a leader of men and a real builder in the formation of Greenbrier county and of its character and class of people, but he was eminently successful in many and varied fields of endeavor. Those who succeed well in a single undertaking are often highly applauded and they deserve credit and appreciation, but those rare men whose fearlessness, energy and talents enable them to become masters in every field when occasion and circumstances require their services or where they find it necessary to act show a superior greatness and bigness of mind beyond the common allotment of providence to man. Such a man was Col. John Stuart, of Greenbrier. There have been a number of short sketches of his life written, which appear in histories and magazines, but there is no full account of his interesting life. This is to be regretted, for not only was he a remarkable man with a most interesting career, but because he was the chief instrument in building up and giving to Greenbrier its distinctive character.

On the twenty-second day of December, 1807, he tendered to the county court his resignation as clerk and his son, Lewis, was appointed to this office in his place.

The first clerk's office of Greenbrier county was built by Col. John Stuart in his own yard at the old Stuart place. This building is still standing and is in an excellent state of preservation. He also granted to the county the site upon which the first court house of Greenbrier was built. This building was erected of stone in the town of Lewisburg in the year 1800.

He died on the eighteenth day of August, 1823, in the seventy-fifth year of his age, and was laid to rest in the Stuart family burying ground, where around him four generations of his family now sleep.

Colonel Stuart, from the time he first settled in Greenbrier, made special effort to induce settlers of a high class to settle in this new land. In this undertaking he was eminently successful, for the history of Greenbrier county shows that it was settled by a class of citizens remarkable for their sterling worth and superior character. Most of these settlers came from eastern Virginia and what are now Augusta, Botetourt and Montgomery counties. These citizens gave to the people of Greenbrier a distinctive character, which has marked it through years.

Lewis Stuart, the second son of John and Agatha Stuart, was born in Greenbrier county on the eleventh day of May, 1784. He succeeded Col. John Stuart in the possession of Beau Desert, where he lived the whole of his life.On the fifteenth day of October, 1807, he married Sarah Lewis, daughter of Col. John Lewis, of Bath county, Virginia, and granddaughter of Col. Charles Lewis, known as "Brave Charlie," who was killed at the battle of Point Pleasant.

On the twenty-second day of September, 1807, upon the resignation of his father, he was appointed clerk of the county court of Greenbrier county. He held this office until the first day of June, 1830, when the Constitution of 1830 took effect and changed the arrangements of the courts. On the seventeenth day of April, i

, he was commissioned by Judge Coulter as the first clerk of the Superior Court of Law and Chancery of Greenbrier county, which position he held until 1831.

During the last years of his clerkship he was too much engaged in other affairs to be able to give personal attention to his duties, but he always provided a competent and trustworthy deputy clerk to wait upon the public. He was a splendid writer and a very competent clerk, having been well trained in
the duties of clerkship by his father.

Lewis Stuart was very fond of the social side of life, was a splendid conversationalist and noted for his hospitality. He kept his home filled with relations and friends and his barn full of horses. He was fond of riding and was noted for his superior horsemanship. He was a most indulgent and kind master to his slaves and employees. He granted to his slaves an opportunity to cultivate crops of their own and to receive the proceeds therefrom. On account of his kindness and the charm of his personality Lewis Stuart is said to have been one of the best loved men in the whole country, numbering friends from far and near.

Lewis Stuart died on the twenty-seventh day of January, 1837, in the prime of his life. He was buried in the old Stuart family burying ground close by his father. He left his entire estate, personal, mixed and real, to his wife, Sarah Lewis Stuart, who, being a woman of strong mind and great energy, managed it with wisdom and splendid results.Lewis and Sarah Stuart left five sons and five daughters:

John Stuart, horn July 26, 1814.
Charles A. Stuart, born June 5, 1818.
Lewis Stuart, born September 7, 1820.
Henry Stuart, born Ocetober 31, 1824.
Andrew Stuart, born March 12, 1827.
Elizabeth Stuart, born January 13, 1809.
Rachel Stuart, born May 30, 1816.
Jane Stuart, born November 17, 1810.
Agnes Stuart, born September 2, 1812.
Margaret Stuart, born September 15, 1822.

John, Charles and Lewis moved to the West, where they died. John died February 19, 1835. Charles died July 4, 1888, Lewis died December 19, 1850. Henry Stuart, horn October 31, 1824, married Nannie Watkins, July 12, 1871. He resided on a farm in Richlands, Greenbrier county. He died September 5, 1902. Andrew Stuart married Sallie Cabell. He resided at the old Stuart place, near
Fort Spring Church, where he died. Elizabeth Stuart died August 9, 1819. Rachel Stuart married Gen. A. W. G. Davis. This couple resided near what is known as Fort Spring Station on the Chesapeake & Ohio railroad in Greenbrier county.


CRARY BUCHANAN FIRM HISTORY

Here at Crary Buchanan, we take pride in our long-standing history as one of the oldest law firms on Florida’s Treasure Coast. Throughout our many decades of service, we have built long-standing relationships with Treasure Coast residents and businesses as we have helped them resolve various legal issues. Every attorney at Crary Buchanan is devoted to providing the highest quality of legal care and representation, and it is this standard of excellence that has created a loyal clientele of families and businesses that have been with the firm since its beginning [ExactYears] years ago.

A History of Dependability

Our legal team is passionate about maintaining the high standards of professionalism and legal service that were established and practiced by founding attorneys Evans Crary Sr. and Evans Crary Jr. Evans Crary Sr. began his law practice in Stuart in 1927 at a time when Martin County was only two years old. He became a municipal judge at the age of 25, and served as County Attorney for 23 years. During his time as County Attorney he was elected to represent Martin County in the Florida Legislature. In 1945 he was elected to the Florida House of Representatives. He served in the House for nine years and even served as Speaker of the House before he went on to become a member of the Florida Senate.

Evans Crary Sr. served in the Florida Senate until 1953, all the while staying extremely active in his own community. He served as President of the Martin County Bar Association, President of the Stuart Chamber of Commerce and was charter member of the Stuart Rotary Club, showing the citizens of Stuart and his fellow senate members that he was passionate about helping his community. Evans Crary Jr. joined his father’s law practice in 1954 and actively practiced law for more than 40 years, also serving as Martin County Judge from the years of 1958 to 1964.
Evans Crary Jr. continued to guide the firm throughout a time of growth and transition from 2 lawyers in the 1950s to a 16 lawyer law firm by the early 1990s. Today, the Crary Buchanan law firm continues to practice the example of integrity, professionalism, energy and devotion that was clearly illustrated in the lives of both Evans Crary Sr. and Evans Crary Jr.

Varied Experience & Legal Insight That You Can Rely On

The lawyers at Crary Buchanan draw upon the firm’s founding principles and a thorough knowledge of the law to provide superior legal counsel and build compelling cases for each and every client. We are passionate about our community and we are here for you.

Contact a Stuart lawyer at Crary Buchanan today to discuss your legal matter with a dedicated legal professional.

The Crary family attorneys at a holiday gathering in 2013 (Lawrence E. Crary III, Mike Crary, Rick Crary II, Evans Crary Jr.)


Susannah Martin Historical Sites:

Salem Witch Trials Memorial
Address: Liberty Street, Salem Mass

Proctor’s Ledge Memorial
Address: 7 Pope Street, Salem, Mass

Site of the Salem Witch Trials Executions
Address: Proctor’s Ledge, wooded area between Proctor Street and Pope Street, Salem, Mass

Former Site of the Salem Courthouse
Address: Washington Street (about 100 feet south of Lynde Street), opposite the Masonic Temple, Salem, Mass. Memorial plaque located on Masonic Temple.

Former Site of Susannah Martin’s house
Address: end of North Martin Road, Amesbury, Mass. A large boulder with a memorial plaque marks the spot of Martin’s house.

ਸਰੋਤ:
“Massachusetts Clears 5 from Salem Witch Trials.” ਨਿ Newਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼, The New York Times Company, 2 Nov. 2001, www.nytimes.com/2001/11/02/us/massachusetts-clears-5-from-salem-witch-trials.html
“Susannah Martin Executed July 19, 1692.” Salem Witchcraft Papers, Volume 2: Verbatim Transcripts of the Legal Documents of the Salem Witchcraft Outbreak of 1692, University of Virginia, salem.lib.virginia.edu/texts/tei/BoySal2R?div_id=n92
“Salem Witch Trials Chronology” Salem Massachusetts, www.salemweb.com/memorial/chronology.shtml
Goss, David K. The Salem Witch Trials: A Reference Guide. Greenwood Press , 2008.


A Short History of the Human Rights Movement

Early Political, Religious, and Philosophical Sources

The concept of human rights has existed under several names in European thought for many centuries, at least since the time of King John of England. After the king violated a number of ancient laws and customs by which England had been governed, his subjects forced him to sign the Magna Carta, or Great Charter, which enumerates a number of what later came to be thought of as human rights. Among them were the right of the church to be free from governmental interference, the rights of all free citizens to own and inherit property and be free from excessive taxes. It established the right of widows who owned property to choose not to remarry, and established principles of due process and equality before the law. It also contained provisions forbidding bribery and official misconduct.

The political and religious traditions in other parts of the world also proclaimed what have come to be called human rights, calling on rulers to rule justly and compassionately, and delineating limits on their power over the lives, property, and activities of their citizens.

In the eighteenth and nineteenth centuries in Europe several philosophers proposed the concept of "natural rights," rights belonging to a person by nature and because he was a human being, not by virtue of his citizenship in a particular country or membership in a particular religious or ethnic group. This concept was vigorously debated and rejected by some philosophers as baseless. Others saw it as a formulation of the underlying principle on which all ideas of citizens' rights and political and religious liberty were based.

In the late 1700s two revolutions occurred which drew heavily on this concept. In 1776 most of the British colonies in North America proclaimed their independence from the British Empire in a document which still stirs feelings, and debate, the U.S. Declaration of Independence.

In 1789 the people of France overthrew their monarchy and established the first French Republic. Out of the revolution came the "Declaration of the Rights of Man."

The term natural rights eventually fell into disfavor, but the concept of universal rights took root. Philosophers such as Thomas Paine, John Stuart Mill, and Henry David Thoreau expanded the concept. Thoreau is the first philosopher I know of to use the term, "human rights", and does so in his treatise, Civil Disobedience . This work has been extremely influential on individuals as different as Leo Tolstoy, Mahatma Gandhi, and Martin Luther King. Gandhi and King, in particular, developed their ideas on non-violent resistance to unethical government actions from this work.

Other early proponents of human rights were English philosopher John Stuart Mill, in his Essay on Liberty , and American political theorist Thomas Paine in his essay, The Rights of Man .

The middle and late 19th century saw a number of issues take center stage, many of them issues we in the late 20th century would consider human rights issues. They included slavery, serfdom, brutal working conditions, starvation wages, child labor, and, in the Americas, the "Indian Problem", as it was known at the time. In the United States, a bloody war over slavery came close to destroying a country founded only eighty years earlier on the premise that, "all men are created equal." Russia freed its serfs the year that war began. Neither the emancipated American slaves nor the freed Russian serfs saw any real degree of freedom or basic rights for many more decades, however.

For the last part of the nineteenth and first half of the twentieth century, though, human rights activism remained largely tied to political and religious groups and beliefs. Revolutionaries pointed at the atrocities of governments as proof that their ideology was necessary to bring about change and end the government's abuses. Many people, disgusted with the actions of governments in power, first got involved with revolutionary groups because of this. The governments then pointed at bombings, strike-related violence, and growth in violent crime and social disorder as reasons why a stern approach toward dissent was necessary.

Neither group had any credibility with the other and most had little or no credibility with uninvolved citizens, because their concerns were generally political, not humanitarian. Politically partisan protests often just encouraged more oppression, and uninvolved citizens who got caught in the crossfire usually cursed both sides and made no effort to listen to the reasons given by either.

Nonetheless many specific civil rights and human rights movements managed to affect profound social changes during this time. Labor unions brought about laws granting workers the right to strike, establishing minimum work conditions, forbidding or regulating child labor, establishing a forty hour work week in the United States and many European countries, etc. The women's rights movement succeeded in gaining for many women the right to vote. National liberation movements in many countries succeeded in driving out colonial powers. One of the most influential was Mahatma Ghandi's movement to free his native India from British rule. Movements by long-oppressed racial and religious minorities succeeded in many parts of the world, among them the U.S. Civil Rights movement.

In 1961 a group of lawyers, journalists, writers, and others, offended and frustrated by the sentencing of two Portugese college students to twenty years in prison for having raised their glasses in a toast to "freedom" in a bar, formed Appeal for Amnesty, 1961. The appeal was announced on May 28 in the London Observer's Sunday Supplement. The appeal told the stories of six "prisoners of conscience" from different countries and of different political and religious backgrounds, all jailed for peacefully expressing their political or religious beliefs, and called on governments everywhere to free such prisoners. It set forth a simple plan of action, calling for strictly impartial, non-partisan appeals to be made on behalf of these prisoners and any who, like them, had been imprisoned for peacefully expressed beliefs.

The response to this appeal was larger than anyone had expected. The one-year appeal grew, was extended beyond the year, and Amnesty International and the modern human rights movement were both born.

The modern human rights movement didn't invent any new principles. It was different from what preceeded it primarily in its explicit rejection of political ideology and partisanship, and its demand that governments everywhere, regardless of ideology, adhere to certain basic principles of human rights in their treatment of their citizens.

This appealed to a large group of people, many of whom were politically inactive, not interested in joining a political movement, not ideologically motivated, and didn't care about creating "the perfect society" or perfect government. They were simply outraged that any government dared abuse, imprison, torture, and often kill human beings whose only crime was in believing differently from their government and saying so in public. They (naively, according to many detractors) took to writing letters to governments and publicizing the plights of these people in hopes of persuading or embarrassing abusive governments into better behavior.

Like the early years of many movements, the early years of the modern human rights movement were rocky. "Appeal for Amnesty, 1961" had only the most rudimentary organization. The modern organization named Amnesty International gained the structure it has mostly by learning from mistakes. Early staff members operated with no oversight, and money was wasted. This led to establishing strict financial accountability. Early staff members and volunteers got involved in partisan politics while working on human rights violations in their own countries. This led to the principle that AI members were not, as a matter of practice, asked or permitted to work on cases in their country. Early campaigns failed because Amnesty was misinformed about certain prisoners. This led to the establishment of a formidable research section and the process of "adoption" of prisoners of conscience only after a thorough investigation phase.

The biggest lesson Amnesty learned, and for many the distinguishing feature of the organization, however, was to stick to what it knew and not go outside its mandate. A distinguished human rights researcher I know once said to me that, "Amnesty is an organization that does only one or two things, but does them extremely well." Amnesty International does not take positions on many issues which many people view as human rights concerns (such as abortion) and does not endorse or criticize any form of government. While it will work to ensure a fair trial for all political prisoners, it does not adopt as prisoners of conscience anyone who has used or advocated violence for any reason. It rarely provides statistical data on human rights abuses, and never compares the human rights records of one country with another. It sticks to work on behalf of individual prisoners, and work to abolish specific practices, such as torture and the death penalty.

A lot of people found this too restrictive. Many pro-democracy advocates were extremely upset when the organization dropped Nelson Mandela (at the time a black South African anti-apartheid activist in jail on trumped-up murder charges) from its list of adopted prisoners, because of his endorsing a violent struggle against apartheid. Others were upset that Amnesty would not criticize any form of government, even one which (like Soviet-style Communism, or Franco-style fascism) appeared inherently abusive and incompatible with respect for basic human rights. Many activists simply felt that human rights could be better served by a broader field of action.

Over the years combinations of these concerns and others led to formation of other human rights groups. Among them were groups which later merged to form Human Rights Watch, the first of them being Helsinki Watch in 1978. Regional human rights watchdog groups often operated under extremely difficult conditions, especially those in the Soviet Block. Helsinki Watch, which later merged with other groups to form Human Rights Watch, started as a few Russian activists who formed to monitor the Soviet Union's compliance with the human rights provisions in the Helsinki accords. Many of its members were arrested shortly after it was formed and had little chance to be active.

Other regional groups formed after military takeovers in Chile in 1973, in East Timor in 1975, in Argentina in 1976, and after the Chinese Democracy Wall Movement in 1979.

Although there were differences in philosophy, focus, and tactics between the groups, for the most part they remained on speaking terms, and a number of human rights activists belonged to more than one.

Recognition for the human rights movement, and Amnesty International in particular, grew during the 1970s. Amnesty gained permanent observer status as an NGO at the United Nations. Its reports became mandatory reading in legislatures, state departments and foreign ministries around the world. Its press releases received respectful attention, even when its recommendations were ignored by the governments involved. In 1977 it was awarded the Nobel Peace prize for its work.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: РОД СТЮАРТ концерт ВЕНА 2014полная версия (ਜੂਨ 2022).