ਦਿਲਚਸਪ

ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਬਾਰੇ 30 ਤੱਥ

ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਬਾਰੇ 30 ਤੱਥ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਦਿ ਵਾਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਰੋਜਜ਼ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਤਖਤ ਲਈ 1455 ਅਤੇ 1487 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਖੂਨੀ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੀ। ਲੈਂਕੈਸਟਰ ਅਤੇ ਯੌਰਕ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਲਾਟਾਜਨੇਟ ਘਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੜੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਲੜਾਈਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਈ ਪਲਾਂ ਦੇ ਧੋਖੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਤਰਾ ਲਈ ਬਦਨਾਮ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖੂਨ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡੁੱਲ੍ਹਿਆ.

ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਉਦੋਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਯੌਰਕਿਸਟ ਰਾਜਾ ਰਿਚਰਡ ਤੀਜਾ, ਟੌਡੋਰ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈਨਰੀ ਟੂਡੋਰ ਦੁਆਰਾ 1485 ਵਿੱਚ ਬੋਸਵਰਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ.

ਇੱਥੇ ਯੁੱਧਾਂ ਬਾਰੇ 30 ਤੱਥ ਹਨ:

1. ਯੁੱਧ ਦੇ ਬੀਜ 1399 ਤੱਕ ਬੀਜੇ ਗਏ ਸਨ

ਉਸ ਸਾਲ ਰਿਚਰਡ II ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ, ਹੈਨਰੀ ਬੋਲਿੰਗਬਰੋਕ ਨੇ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੈਨਰੀ IV ਬਣਿਆ ਸੀ. ਇਸ ਨਾਲ ਪਲਾਟਾਗੇਨੇਟ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਦੋ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਬਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਦਾਅਵਾ ਹੈ.

ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੈਨਰੀ ਚੌਥੇ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਸਨ - ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਰਿਚਰਡ II ਦੇ ਵਾਰਸ. 1450 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨੇਤਾ ਯਾਰਕ ਦਾ ਰਿਚਰਡ ਸੀ; ਉਸਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਯੌਰਕਿਸਟ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਣਗੇ.

2. ਜਦੋਂ ਹੈਨਰੀ VI ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ਯੋਗ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ...

ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਹੈਨਰੀ ਪੰਜਵੇਂ ਦੀ ਸੈਨਿਕ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸੇ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ.

ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਨਿਕੋਲਾ ਟੈਲਿਸ ਸ਼ੋਅ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਸਧਾਰਨ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬਿauਫੋਰਟ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ:' ਟਿorsਡਰਸ ਦੀ ਮਾਂ 'ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪੂਰਵਜ.

ਹੁਣੇ ਦੇਖੋ

3. ਪਰ ਉਸਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਨੀਤੀ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਈ

ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਲਗਭਗ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ.

ਇਹ 1453 ਵਿਚ Castillon 'ਤੇ ਬੁਰੀ ਹਾਰ ਤਕ - ਲੜਾਈ ਸੌ ਸਾਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਹੈ French ਧਨ ਹੀ ਕੇਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਗਲਡ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.

ਕੈਸਟਿਲਨ ਦੀ ਲੜਾਈ: 17 ਜੁਲਾਈ 1543

4. ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਇਆ

ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਧਾਰਨ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸੁਭਾਅ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਨਪਸੰਦ ਅਤੇ ਬੇਈਮਾਨ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਘਾਤਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ.

5. ਉਸਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਨੇ ਉਸਦੀ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ

ਹੈਨਰੀ ਛੇਵਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ. ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ 1453 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ.

ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਦੀਆਂ ਬਾਰੌਨਿਅਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਸੀ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਈ.

ਰਿਚਰਡ ਦੀ ਨੇਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੋਸਵਰਥ ਵਿਖੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਮਾਈਕਲ ਹਿਕਸ ਆਖਰੀ ਪਲਾਂਟਾਗੇਨੇਟ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਗਲਪ ਤੋਂ ਤੱਥਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਦਾ ਹੈ.

ਹੁਣੇ ਦੇਖੋ

6. ਇੱਕ ਬਾਰੌਨੀਅਲ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ

ਇਹ ਰਿਚਰਡ, ਯੌਰਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਡਿkeਕ ਅਤੇ ਸੋਮਰਸੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਡਿkeਕ ਐਡਮੰਡ ਬਿauਫੋਰਟ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਸੀ. ਯੌਰਕ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਹਾਲੀਆ ਫੌਜੀ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਲਈ ਸਮਰਸੈਟ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਿਆ.

ਦੋਵਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਰਵਉੱਚਤਾ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ. ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਸਿਰਫ ਖੂਨ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸੁਲਝਾਈ ਗਈ.

7. ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ 22 ਮਈ 1455 ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਅਲਬੈਂਸ ਵਿਖੇ ਹੋਈ ਸੀ

ਰਿਚਰਡ, ਯੁਅਰਕ ਦੇ ਡਿkeਕ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਵਾਲੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਲੌਂਕੇਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸ਼ਾਹੀ ਫ਼ੌਜ ਨੂੰ ਕਮਰਸੇਟ ਦੇ ਡਿkeਕ ਦੀ ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਕਿੰਗ ਹੈਨਰੀ VI ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੰਸਦ ਨੇ ਰਿਚਰਡ ਆਫ਼ ਯੌਰਕ ਲਾਰਡ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟਰ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਕੀਤੀ.

ਇਹ ਉਹ ਦਿਨ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਖੂਨੀ, ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਲੰਬੇ, ਵਾਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦਿ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ.

8. ਇੱਕ ਅਚਾਨਕ ਹਮਲੇ ਨੇ ਯੌਰਕ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਰਾਹ ਪੱਧਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ

ਅਰਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਤਾਕਤ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੋੜ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਕੀਤਾ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਚੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਫਟ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਫੌਜਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ.

ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਡਿਫੈਂਡਰਜ਼, ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੈਰੀਕੇਡਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ.

ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਦਿਨ ਦਾ ਜਲੂਸ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਸੇਂਟ ਅਲਬੰਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਕ੍ਰੈਡਿਟ: ਜੇਸਨ ਰੋਜਰਜ਼ / ਕਾਮਨਜ਼

9. ਹੈਨਰੀ VI ਨੂੰ ਰਿਚਰਡ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਸੇਂਟ ਅਲਬੈਂਸ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ

ਲੜਾਈ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਯੌਰਕਿਸਟ ਲੌਂਗਬੋਮੈਨ ਨੇ ਹੈਨਰੀ ਦੇ ਅੰਗ ਰੱਖਿਅਕ 'ਤੇ ਤੀਰ ਵਰ੍ਹਾਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਕਿੰਘਮ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਲੈਂਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਰਈਸਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜ਼ਖਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਹੈਨਰੀ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯੌਰਕ ਅਤੇ ਵਾਰਵਿਕ ਦੁਆਰਾ ਵਾਪਸ ਲੰਡਨ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ.

10. 1460 ਵਿੱਚ ਬੰਦੋਬਸਤ ਦੇ ਇੱਕ ਐਕਟ ਨੇ ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ, ਰਿਚਰਡ ਪਲਾਟਾਗੇਨੇਟ, ਡਿ Duਕ ਆਫ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰ ਦੀ ਲਾਈਨ ਸੌਂਪੀ

ਇਸਨੇ ਯੌਰਕ ਦੇ ਗੱਦੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਖਾਨਦਾਨੀ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਹੈਨਰੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੈਨਰੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬੇਟੇ, ਐਡਵਰਡ, ਪ੍ਰਿੰਸ ਆਫ਼ ਵੇਲਜ਼ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ.

11. ਪਰ ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਸੀ

ਹੈਨਰੀ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ, ਮਾਰਜਰੇਟ ਆਫ਼ ਅੰਜੌ, ਨੇ ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਲੜਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ.

12. ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਮਸ਼ਹੂਰ ਖੂਨੀ ਪਿਆਸੀ ਸੀ

Wakefield ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ, Rutland ਅਤੇ ਸੈਲ੍ਜ਼ਬਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਸਪਾਇਕ 'ਤੇ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਅਤੇ Micklegate ਬਾਰ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕੰਧ ਦੁਆਰਾ ਪੱਛਮੀ ਫ਼ਾਟਕ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖਾਇਆ ਸੀ. ਯੌਰਕ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮਖੌਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਕਾਗਜ਼ੀ ਤਾਜ ਸੀ.

ਇਕ ਹੋਰ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਕਥਿਤ ਤੌਰ' ਤੇ ਆਪਣੇ 7 ਸਾਲਾ ਬੇਟੇ ਐਡਵਰਡ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯੌਰਕਿਸਟ ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਵੇ-ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ

13. ਰਿਚਰਡ, ਡਿkeਕ ਆਫ ਯੌਰਕ, 1460 ਵਿੱਚ ਵੇਕਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ

Wakefield (1460) ਦੀ ਲੜਾਈ Lancastrians ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਗਿਣਿਆ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਿਚਰਡ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਡਿਊਕ, ਜਿਹੜਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਲਈ ਹੈਨਰੀ VI ਦੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਸੀ.

ਕਾਰਵਾਈ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਡਿkeਕ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸੈਂਡਲ ਕੈਸਲ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ. ਬਾਅਦ ਦੀ ਝੜਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਡਿ Duਕ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਦੋਵੇਂ ਮਾਰੇ ਗਏ.

14. ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਯੌਰਕ ਨੇ 30 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਸੈਂਡਲ ਕੈਸਲ ਤੋਂ ਛਾਂਟੀ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ

ਇਸ ਨਾ -ਸਮਝੀ ਹਰਕਤ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਥਿਰੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਫੌਜਾਂ ਸੈਂਡਲ ਕੈਸਲ ਵੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਅੱਗੇ ਵਧੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਸਰੀਆਂ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ. ਯੌਰਕ ਸ਼ਾਇਦ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਸੀ ਅਤੇ, ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਲੈਂਕੈਸਟ੍ਰੀਅਨ ਫੋਰਸ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਦਾ ਸਾਮ੍ਹਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਲੜਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ.

ਹੋਰ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਰੇਬੀ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਝੂਠੇ ਰੰਗ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਜੌਨ ਨੇਵਿਲ ਦੁਆਰਾ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਰਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ.

ਅਰਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ

15. ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਫਵਾਹਾਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ

ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਜਾਂ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਫਾਂਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ.

ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਲੋਕ -ਕਥਾ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਡੇ ਦੇ ਸੱਟ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਨੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਮੌਤ ਨਾਲ ਲੜਿਆ; ਦੂਸਰੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬੰਦੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਕੈਦੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ ਅਤੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

16. ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ ਨੂੰ ਕਿੰਗਮੇਕਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ

ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਲਈ ਕਿੰਗਮੇਕਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਉਹ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਹਰ ਪਾਈ ਵਿੱਚ ਉਂਗਲਾਂ ਸਨ. ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਲੜਦਾ ਰਹੇਗਾ, ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਵੀ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਯੌਰਕ ਦੇ ਰਿਚਰਡ, ਯੌਰਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਡਿkeਕ (ਰੂਪ). ਹਾlandਸ ਆਫ਼ ਹਾਲੈਂਡ, ਅਰਲਜ਼ ਆਫ਼ ਕੈਂਟ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦਿਖਾਉਣ ਦੇ ਦਿਖਾਵੇ ਦੀ ਬੇਵਕੂਫੀ ਉਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਨਾਨੀ ਏਲੀਅਨੋਰ ਹੌਲੈਂਡ (1373-1405), ਛੇ ਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਿ-ਵਾਰਸ ਸਨ. ਪਿਤਾ ਥਾਮਸ ਹੌਲੈਂਡ, ਕੈਂਟ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਰਲ (1350/4-1397). ਕ੍ਰੈਡਿਟ: ਸੋਡਾਕਨ / ਕਾਮਨਜ਼

17. ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਯਾਰਕਿਸਟਸ?

ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਦੀ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਲੋਕ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਪਾਸੇ ਸਨ.

18. ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਸੀ ...

ਟੌਟਨ ਦੀ ਲੜਾਈ, ਜਿੱਥੇ 50,000-80,000 ਸਿਪਾਹੀ ਲੜੇ ਅਤੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 28,000 ਮਾਰੇ ਗਏ. ਇਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵੀ ਸੀ। ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਰਨ ਨੇੜਲੀ ਨਦੀ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ.

ਮੈਥਿ Le ਲੁਈਸ, ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਜੋ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਰਿਚਰਡ ਡਿkeਕ ਆਫ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰਚਰ ਲਾਰਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਇਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇਕ ਦੇ ਮੌਰਟੀਮਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜ ਗੱਦੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ.

ਹੁਣੇ ਦੇਖੋ

19. ਟਵੇਕਸਬਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੈਨਰੀ VI ਦੀ ਹਿੰਸਕ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ

ਨਿਰਣਾਇਕ Yorkist Tewkesbury 'ਤੇ ਮਈ 1471' ਤੇ 4 ਕਵੀਨ ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੇ Lancastrian ਫੋਰਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਜਿੱਤ ਦਾ ਬਾਅਦ, ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਹੈਨਰੀ ਲੰਡਨ ਦੇ ਟਾਵਰ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਸ਼ਾਇਦ ਫਾਂਸੀ ਦਾ ਹੁਕਮ ਯੌਰਕ ਦੇ ਰਿਚਰਡ ਡਿkeਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਿੰਗ ਐਡਵਰਡ IV ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

20. ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੇਤਰ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਟਵੇਕਸਬਰੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਗਈ ਸੀ, ਅੱਜ ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ "ਬਲਡੀ ਮੈਦਾਨ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਲੈਨਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਸੇਵਰਨ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਯੌਰਕ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਘਾਹ - ਜੋ ਕਿ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਕਤਲੇਆਮ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸੀ.

ਸਾਡੇ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਦੇ ਆਡੀਓ ਡਰਾਮੇ ਦੇ ਇਸ ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਐਪੀਸੋਡ ਵਿੱਚ, ਪਰਕਿਨ ਵਾਰਬੇਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ.

ਹੁਣ ਸੁਣੋ

21. ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਜੰਗ ਨੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਖੇਲ

ਜਾਰਜ ਆਰ ਆਰ ਮਾਰਟਿਨ, ਸਿੰਹਾਸਨ ਦੇ ਖੇਲ'ਦਾ ਲੇਖਕ, ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ, ਉੱਤਰੀ ਉੱਤਰ ਨੇ ਚਲਾਕ ਦੱਖਣ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ. ਕਿੰਗ ਜੋਫਰੀ ਲੈਂਕੈਸਟਰ ਦਾ ਐਡਵਰਡ ਹੈ.

22. ਗੁਲਾਬ ਕਿਸੇ ਵੀ ਘਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਦਰਅਸਲ, ਲੈਂਕੈਸਟਰਸ ਅਤੇ ਯੌਰਕਸ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਕਥਿਤ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਸਨ. ਇਹ ਪਛਾਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੈਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ.

ਚਿੱਟਾ ਗੁਲਾਬ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੈਂਕੈਸਟਰ ਦਾ ਲਾਲ ਗੁਲਾਬ ਜ਼ਾਹਰ ਤੌਰ 'ਤੇ 1480 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ ਉਪਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ.

ਕ੍ਰੈਡਿਟ: ਸੋਡਾਕਨ / ਕਾਮਨਜ਼

23. ਦਰਅਸਲ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਿਤ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ...

ਸ਼ਰਤ ਯੁੱਧ ਗੁਲਾਬ ਦੇ 1829 ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਆਮ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਗੀਅਰਸਟਾਈਨ ਦੀ ਐਨ ਸਰ ਵਾਲਟਰ ਸਕੌਟ ਦੁਆਰਾ.

ਸਕੌਟ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਨਾਟਕ ਦੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈਨਰੀ VI, ਭਾਗ 1 (ਐਕਟ 2, ਸੀਨ 4), ਮੰਦਰ ਚਰਚ, ਜਿੱਥੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਨੂੰ ਲਾਲ ਜ ਚਿੱਟੇ ਗੁਲਾਬ ਚੁੱਕਣ Lancastrian ਜ Yorkist ਘਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ.

24. ਧੋਖੇਬਾਜ਼ੀ ਹਰ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ ...

ਕੁਝ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੰਗੀਤਕ ਕੁਰਸੀਆਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ. ਅਰਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, 1470 ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਯੌਰਕ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ.

25. ਪਰ ਐਡਵਰਡ IV ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਿਯਮ ਸੀ

ਉਸਦੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਭਰਾ ਜਾਰਜ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਜਿਸਨੂੰ 1478 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਮੁਸੀਬਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਐਡਵਰਡ IV ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਦੋਸਤ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸਨ. ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੇ, 1483 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਰਿਚਰਡ ਦਾ ਨਾਮ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਰੱਖਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਈ.

26. ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹਲਚਲ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ

ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜਿਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਪਤਵੰਤੇ ਚੰਗੇ ਨਹੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇੰਗਲਡ ਵਿੱਚ ਸਭ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ - ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਾਰਵਿਕ ਹੈ French ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੈਚ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਐਡਵਰਡ IV ਏਲਿਜ਼ਬੇਤ Woodville ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ.

ਐਡਵਰਡ IV ਅਤੇ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਗ੍ਰੇ

27. ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਟਾਵਰ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੇਸ ਹੋਇਆ

ਐਡਵਰਡ V, ਇੰਗਲਡ ਅਤੇ Shrewsbury ਦੇ ਰਿਚਰਡ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਡਿਊਕ 1483 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਹੋ ਇੰਗਲਡ ਦੇ ਐਡਵਰਡ IV ਅਤੇ ਇਲੀਸਬਤ Woodville ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸਨ.

ਜਦੋਂ ਉਹ 12 ਅਤੇ 9 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਾਚਾ, ਲਾਰਡ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟਰ: ਰਿਚਰਡ, ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਗਲੌਸਟਰ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਲੰਡਨ ਦੇ ਟਾਵਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ.

ਇਹ ਐਡਵਰਡ ਦੀ ਆਗਾਮੀ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਿਚਰਡ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਗੱਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਅਤੇ ਮੁੰਡੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਏ - 1674 ਵਿੱਚ ਬੁਰਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੌੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਦੋ ਪਿੰਜਰ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੰਜਰ ਸਨ.

ਲੌਰੇਨ ਜੌਨਸਨ ਨੇ ਡੈਨ ਨਾਲ ਹੈਨਰੀ VI ਦੇ ਮਨਮੋਹਕ ਰਾਜ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ.

ਹੁਣ ਸੁਣੋ

28. ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਆਖਰੀ ਲੜਾਈ ਬੋਸਵਰਥ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਸੀ

ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਗਾਇਬ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਤਵੰਤਿਆਂ ਨੇ ਰਿਚਰਡ ਨੂੰ ਚਾਲੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਕੁਝ ਨੇ ਹੈਨਰੀ ਟੂਡੋਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੀ ਸਹੁੰ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਵੀ ਕੀਤਾ. ਉਸਨੇ ਬੋਸਵਰਥ ਫੀਲਡ ਦੀ ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ 22 ਅਗਸਤ 1485 ਨੂੰ ਰਿਚਰਡ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ. ਰਿਚਰਡ III ਦੇ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਾਤਕ ਸੱਟ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਟਿorਡਰ ਨਿਰਵਿਵਾਦ ਜੇਤੂ ਸੀ.

ਬੋਸਵਰਥ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ.

29. ਟਿorਡਰ ਗੁਲਾਬ ਯੁੱਧ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅੰਤ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਟਿorਡਰ ਗੁਲਾਬ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟਾ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਲਾਲ ਸੀ.

30. ਬੋਸਵਰਥ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਝੜਪਾਂ ਹੋਈਆਂ

ਹੈਨਰੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤਾਜ ਦੇ ਦੋ ਵਿਖਾਵੇਦਾਰ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉਭਰੇ: 1487 ਵਿੱਚ ਲੈਂਬਰਟ ਸਿਮਨੇਲ ਅਤੇ 1490 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪਰਕਿਨ ਵਾਰਬੇਕ.

ਇਹ 4-ਭਾਗ ਸਾਡੀ ਸਾਈਟ ਆਡੀਓ ਡਰਾਮਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਆਨ ਗਲੇਨ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹੈ, 1490 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਤਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਕਿਨ ਵਾਰਬੇਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ.

ਹੁਣੇ ਦੇਖੋ

ਸਿਮਨੇਲ ਨੇ ਵਾਰਡਵਿਕ ਦੇ 17 ਵੇਂ ਅਰਲ, ਐਡਵਰਡ ਪਲਾਂਟਾਗੇਨੇਟ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਵਾਰਬੇਕ ਨੇ ਰਿਚਰਡ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਯਾਰਕ ਦਾ ਡਿkeਕ - ਦੋ 'ਪ੍ਰਿੰਸ ਇਨ ਟਾਵਰ' ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ.

ਹੈਨਰੀ ਨੇ 16 ਜੂਨ 1487 ਨੂੰ ਸਟੋਕ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਵਾਕਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿਮਨੇਲ ਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਇਸ ਲੜਾਈ ਨੂੰ, ਨਾ ਕਿ ਬੋਸਵਰਥ ਨੂੰ, ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਅੰਤਮ ਲੜਾਈ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਰਬੈਕ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੈਂਟ ਦੇ ਬੰਦਰਗਾਹ ਕਸਬੇ ਡੀਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਝੜਪ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ. ਇਹ ਲੜਾਈ ਖੜੀ slਲਵੀਂ ਬੀਚ 'ਤੇ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਇਕਲੌਤਾ ਸਮਾਂ ਹੈ - 55 ਈਸਵੀ ਪੂਰਵ ਵਿਚ ਜੂਲੀਅਸ ਸੀਜ਼ਰ ਦੀ ਟਾਪੂ' ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਉਤਰਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ - ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰ onੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ.


ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ 1455-1487

ਦਿ ਵਾਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦਿ ਗੁਲਾਬ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ਵਾਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਸੀ ਜੋ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਪਲਾਟਾਗੇਨੇਟ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦੋ ਵਿਰੋਧੀ ਧੜੇ ਤਾਜ ਲਈ ਲੜਦੇ ਸਨ. ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਨਾਮ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਇਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੁੱਖ ਵੇਖੋ ਕਿ ਕੌਣ ਹੈ:

ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਕਿੰਗ ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਰਾਣੀ, ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ, ਨੇ ਲੈਂਕੈਸਟ੍ਰੀਅਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ.

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯੌਰਕਵਾਦੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਚਰਡ, ਯੌਰਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਡਿkeਕ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਐਡਵਰਡ ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ III ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਪੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜੇ ਗਏ ਸਨ.

ਪਹਿਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ 1461 ਵਿੱਚ ਟੌਟਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਡਵਰਡ ਚੌਥੇ ਦੁਆਰਾ ਹੈਨਰੀ VI ਤੋਂ ਤਾਜ ਖੋਹਿਆ ਗਿਆ.

ਦੂਜਾ ਪੜਾਅ 1469-71 ਤੱਕ ਲੜਿਆ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਵਾਰਵਿਕ ਦੇ 16 ਵੇਂ ਅਰਲ ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ ਨੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਬਦਲੀ. ਯੁੱਧ ਦੇ ਉਸ ਪੜਾਅ ਨੇ ਲੈਂਕੈਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ. ਵਾਰਵਿਕ ਬਾਰਨੇਟ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਟਿkesਕਸਬਰੀ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਡਵਰਡ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ VI ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ.

ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ ਟੂਡੋਰ ਵੱਲੋਂ ਰਿਚਰਡ ਤੀਜੇ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀ ਆਈ. ਬੋਸਵਰਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਿਚਰਡ III ਦੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਟਿorਡਰ ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਸੱਤਵਾਂ ਬਣ ਗਿਆ. 1487 ਵਿੱਚ ਸਟੋਕ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਯੌਰਕ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਹਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਜੰਗ ਖਤਮ ਹੋਈ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਸਨ. ਹੈਨਰੀ ਛੇਵਾਂ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਇਆ. ਉਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਅੰਕਲ ਦੁਆਰਾ ਕੰਟਰੋਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਬਾਲਗ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ. ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਬਹਿਸਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਹੈਨਰੀ ਛੇਵਾਂ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਾਜਾ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਕੈਟਾਟੋਨੀਆ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ. ਮਨਪਸੰਦ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਸੀਨੀਅਰ ਪਤਵੰਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ.

ਮੁੱਖ ਨੀਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਛੇੜਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਦਲੀਲਾਂ ਸਨ. ਫ੍ਰੈਂਚ ਯੁੱਧਾਂ ਨੇ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਝੜਪਾਂ ਕਾਰਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ. ਰਣਨੀਤੀਆਂ 'ਤੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਸੀ: ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਜਾਂ ਏਕੀਕਰਨ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨਾਲ ਗੁੱਸਾ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਹੋਈ. ਯੁੱਧਾਂ ਲਈ ਟੈਕਸ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਨਤੀਜੇ ਸੰਤੋਸ਼ਜਨਕ ਨਹੀਂ ਸਨ.

ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਵਧ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ VI ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਵੀ ਸਨ. ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਅਧਾਰਤ ਧੜਿਆਂ ਦੇ ਉਭਾਰ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਡਿ Yorkਕ ਆਫ਼ ਯੌਰਕ.

ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਾਰਨ ਡਿ Duਕ Yorkਫ ਯੌਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ‘ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਹੋਇਆ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਉਸ ਮੁਕਾਮ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਮਝੌਤਾ ਹੋਣਾ ਸੀ. ਇਸ ਨੇ ਰਿਚਰਡ, ਡਿkeਕ Yorkਫ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਦਾ ਵਾਰਸ ਦੱਸਿਆ. ਮਹਾਰਾਣੀ ਨੇ ਇਹ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋ ਧੜਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਰਿਚਰਡ, ਯੌਰਕ ਦੇ ਤੀਜੇ ਡਿkeਕ ਨੇ ਗੱਦੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਕੋਪ ਹੋਇਆ. ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈਆਂ ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹੱਤਤਾ ਵਿੱਚ ਸਨ. ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲਡਫੋਰਡ ਬ੍ਰਿਜ, ਸਧਾਰਨ ਰਸਤੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ. ਟਾਉਟਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡੇ ਮਾਮਲੇ ਸਨ. ਗੁਲਾਬ ਦੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਘੇਰਾਬੰਦੀ, ਲੜਾਈਆਂ, ਝੜਪਾਂ, ਛਾਪੇ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਹੋਏ ਸਨ. ਇਹ ਉਹ ਸਮਾਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ. ਆਰਡਨੈਂਸ ਨੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਬੈਟਲਫੀਲਡਸ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ. ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਂਡਗਨ (ਜਾਂ ਹੈਂਡਕੈਨਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ) ਵੀ ਕੀਤਾ. ਕੁਝ ਲੜਾਈਆਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਬੋਸਵਰਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅਮਰ ਹੈ. ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੜਾਈਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜਾ ਰਿਚਰਡ III ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਕੈਵਲਰੀ ਚਾਰਜ ਵੇਖਿਆ. ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਰੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੀ. ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ: ਰਿਚਰਡ, ਵੇਕਫੀਲਡ ਵਿਖੇ ਯੌਰਕ ਦਾ ਤੀਜਾ ਡਿkeਕ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ, ਵਾਰਵਿਕ ਦਾ 16 ਵਾਂ ਅਰਲ, ਸ਼ਾਇਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸਨ, ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦੇ ਪੜਾਅ, ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ. ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸੂਚੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕਲਿਕ ਕਰੋ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਯੁੱਗ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ. ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ VI. ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣ ਗਿਆ. ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕੈਟਾਟੋਨਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ. ਜਾਂ ਡੈਸ਼ਿੰਗ ਐਡਵਰਡ IV, ਐਡਵਰਡ ਵੀ ਜੋ ਕਿ ਟਾਵਰ ਦੇ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਯੌਰਕਿਸਟ ਰਾਜਾ, ਰਿਚਰਡ III. ਇਸਨੇ ਟਿorਡਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਉਭਾਰ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦਾ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਵੇਖਿਆ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਜਾਂ ਭੈਣਾਂ ਵਜੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​womenਰਤਾਂ ਸਨ. ਕੁਈਨ ਕੌਂਸੋਰਟਸ ਦਾ ਸਮਾਗਮਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ. ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਲੈਂਕਾਸਟ੍ਰੀਅਨ ਕਾਜ ਦੇ ਆਯੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਸੀ. ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਵੁਡਵਿਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਕੱਦ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਨੀਤੀਆਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈਆਂ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੀਨੀਅਰ ਰਾਇਲਜ਼ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਰਥਕ ਸਨ. ਕੁਝ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਿਲ ਪਰਿਵਾਰ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਵੇਖੇ. ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਸਥਾਨਕ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਲੜਾਈ ਲੜੀ. ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣੋ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ Womenਰਤਾਂ

ਸਾਰੇ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਗਾਂ ਦੀਆਂ Womenਰਤਾਂ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ. ਕਵੀਨ ਕੌਂਸੋਰਟਸ ਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ. ਕਈ ਵਾਰ ਯੁੱਧ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਅਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ. ਕੁਲੀਨ Ladਰਤਾਂ ਅਕਸਰ ਅਸਟੇਟ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਕੌਂਸਲ, ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਸੱਦੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਸਨ. ਇਹ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ sawਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਵਿਸਫੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਗੀਰਦਾਰਾਂ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ. ਹੇਠਲੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀਆਂ Womenਰਤਾਂ ਸਮਰਥਨ ਨੈਟਵਰਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ ਜੋ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ. ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਿੱਤੀ: ਵੂਲਨ ਵਪਾਰ ਨਿਰਯਾਤ ਤੋਂ ਆਮਦਨੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ. ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਅਕਸਰ industriesਰਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਦਯੋਗਾਂ ਅਤੇ ਬਰੂਅਰੀਆਂ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ. ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ Womenਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਸਮਾਂਰੇਖਾ

ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮਾਂ -ਸੀਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.

ਇਨਫੋਗ੍ਰਾਫਿਕ: ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਸਮਾਂਰੇਖਾ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤਰੀਕਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੁੰਜੀ ਪੜਾਅ 3 ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.

ਇਨਫੋਗ੍ਰਾਫਿਕ: ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ. ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਰੋਤ

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ ਲਈ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਬਹੁਤ ਭਿੰਨ ਹੈ. ਸਮੇਂ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਲਈ, ਸਮਕਾਲੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹੈ. ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸੇ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਖਾਤਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਘਾਟ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਹਨ: ਕੁਝ ਲੜਾਈਆਂ ਸਮੇਤ. ਹਾਲਾਂਕਿ, 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਹਰੇਕ ਸੰਸਦ ਤੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਮੌਜੂਦ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਪੱਤਰ, ਵਸੀਅਤ, ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਇਤਹਾਸ ਹਨ. ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਨ, ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਜਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਵ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਵਿਜ਼ੁਅਲ ਸਮਗਰੀ ਵੀ ਬਣਾਈ.

ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਦੌਲਤ ਮੌਜੂਦ ਹੈ. ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਬਾਰੇ ਨਾਟਕ ਲਿਖੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਨਤਕ ਰਾਏ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ. ਐਡਵਰਡ ਹਾਲ ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਮੋਰੇ ਵਰਗੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁ accountsਲੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਲਿਖੇ. ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕਈ ਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਬਾਅਦ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਿਵੇਂ ਵਿਕਟੋਰੀਅਨ ਬਿਰਤਾਂਤ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ.

ਵਾਰਜ਼ ਆਫ਼ ਦਿ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਇਤਿਹਾਸ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਚਾਰਿਆ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇੱਥੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਹਨ ਜੋ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦੀ ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਯੁੱਧਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਮਤਿਹਾਨ ਬੋਰਡ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਰਸ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ appropriateੁਕਵੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣਗੇ.

ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧਾਂ 'ਤੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ੀ ਵੀਡੀਓ ਚੈਨਲ


1. ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਜੰਗ 1455 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1485 ਤੱਕ ਚੱਲੀ.

ਜੰਗ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਲੰਬੇ, ਲਗਾਤਾਰ ਅਪਵਾਦ ਇਸ ਨੂੰ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜਿਆਦਾਤਰ ਅਮਨ, ਜੇ ਸਿਆਸੀ ਤਣਾਅ (ਜੋ ਕਿ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨੂੰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਦੇ ਸਨ ਨਾਬਾਲਗ ਜੰਗ ਅਤੇ ਸਿਵਲ skirmishes ਲੰਬੇ ਦੌਰ ਦੇ ਕੇ ਰੋਕਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੀ, ਨਾ ਸੀ ਯੁੱਧ ਇਕੋ ਯੁੱਧ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੁਲਾਬ ਦੇ). ਬਾਅਦ ਖੁੱਲਣ ਲੜਾਈ-ਸੰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਾਈ 22 ਮਈ, 1455 'ਤੇ ਬਾਹਰ Albans-ਤੋੜ, ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਘਰਸ਼, ਜਦ ਤੱਕ Blore ਹੀਥ ਦੀ ਲੜਾਈ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਭੜਕ ਨਹੀ ਸੀ.

1471 ਅਤੇ 1483 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਾਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ. 1483 ਵਿੱਚ ਹਾਲਾਤ ਫਿਰ ਤੋਂ ਗਰਮ ਹੋ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਯੌਰਕ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਰਿਚਰਡ ਤੀਜੇ ਨੇ ਹੈਨਰੀ ਟੂਡੋਰ, ਇੱਕ ਜਲਾਵਤਨ ਲੈਂਕੇਸਟਰ ਰਈਸ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਟੂਡੋਰ ਨੇ 1485 ਵਿੱਚ ਬੋਸਵਰਥ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਸੱਤਵੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ. ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 1487 ਵਿੱਚ, ਸਟੋਕ ਫੀਲਡ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੇ ਯੌਰਕਵਾਦੀ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਗੁਲਾਬ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅਸਲ ਅੰਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ.


MajEvent: ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਜੰਗ

ਸਾਲ ਘਟਨਾਬਿਰਤਾਂਤਟਿਕਾਣਾ
1435ਬੈਡਫੋਰਡ ਦੇ ਜੌਨ ਬਿauਫੋਰਟ ਡਿkeਕ ਦੀ ਮੌਤ. 14 ਸਤੰਬਰਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਪੰਜਵੇਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਜੌਨ ਆਫ਼ ਲੈਂਕੈਸਟਰ (ਬਿauਫੋਰਟ) ਡਿ Bedਕ ਆਫ਼ ਬੇਡਫੋਰਡ ਅਤੇ ਹਮਫਰੀ, ਡਿkeਕ ਆਫ਼ ਗਲੌਸਟਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਲਈ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ. ਜੌਨ ਰੀਜੈਂਟ ਬਣ ਗਿਆ ਪਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੰਫਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈਨਰੀ VI ਦਾ ਲਾਰਡ ਪ੍ਰੋਟੈਕਟਰ ਬਣ ਗਿਆ. ਦੇਸ਼ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰੀਜੈਂਟ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ.ਟਾਵਰ ਲੰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਸੇਂਟ ਕੈਥਰੀਨਜ਼
1441ਰਿਚਰਡ ਤੀਜੇ ਡਿkeਕ ਆਫ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਜਨਰਲ ਆਫ਼ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. 1 ਜੂਨ1439 ਵਿਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਰਿਚਰਡ 3 ਦਾ ਡਿਊਕ Normandy ਦੇ ਜਨਰਲ, ਇੱਕ ਮਾਪ ਬਰਕਰਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ French territories.He ਦੇ ਕੁਝ ਕੁਝ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ Normandy ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਆ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਫੰਡ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਕਾਇਆ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਸਦੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਬਹੁਤ ਵਧਾਈ ਗਈ ਸੀ. 1441 ਵਿੱਚ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਨਾਲ ਅਸਫਲ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ. ਇਸ ਵਾਰ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਗੈਸਕੌਨੀ ਵਿੱਚ ਸੋਮਰਸੈੱਟ ਵੱਲ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋੜਦਿਆਂ ਉਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉੱਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਗਿਆ. ਨੌਰਮੈਂਡੀ
1442ਐਡਵਰਡ IV ਦਾ ਜਨਮ. 28 ਅਪ੍ਰੈਲਐਡਵਰਡ ਚੌਥੇ ਦਾ ਜਨਮ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰੂਏਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀਰੂਏਨ ਫਰਾਂਸ
1444ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਅਤੇ ਚਾਰਲਸ ਸੱਤਵੇਂ ਦਰਮਿਆਨ ਦੌਰੇ ਦੀ ਸੰਧੀ 1 ਮਈ1444 ਵਿੱਚ ਟੂਰਸ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਰਿਆਇਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਕਿ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੇ ਬਦਲੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਤਾਜ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦਸੰਬਰ 1445 ਵਿੱਚ, ਮਾਰਚ 1448 ਵਿੱਚ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲੇ ਮਾਨਸ ਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ . ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱpoਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ -ਰੋਟੀ ਮੇਨ ਵਿੱਚ ਸਨਫਰਾਂਸ ਦੇ ਦੌਰੇ
1445ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਟੀਚਫੀਲਡ ਐਬੇ ਵਿਖੇ ਅੰਜੌ ਦੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ. 23 ਅਪ੍ਰੈਲਹੈਨਰੀ ਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਰਗਰੇਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰਫ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਦਿਲਚਸਪ ਹੈ. ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚ ਰੈਂਕ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜਤੰਤਰ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮੁੱਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ. ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਹੈਨਰੀ ਦੇ ਚਾਚੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਰਾਜਾ ਚਾਰਲਸ ਸੱਤਵੇਂ ਨੇ ਵੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਤਾਜ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਉਹ ਮਾਰਗਰੇਟ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਹੈਨਰੀ ਨਾਲ ਇਸ ਸ਼ਰਤ 'ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦਾਜ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੇਨ ਅਤੇ ਅੰਜੌ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੀਆਂ. ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੈਨਰੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਸਥਿਰ ਮਾਨਸਿਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਸੀ. ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ? ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਤੋਂ ਡਰਦਿਆਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਤੱਥ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ.ਟਿਚਫੀਲਡ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ
1445ਮਾਰਗਰੇਟ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ. 30 ਮਈਮਾਰਜੂਟ ਆਫ਼ ਅੰਜੂ ਦੀ ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਐਬੇ ਵਿਖੇ ਮਹਾਰਾਣੀ ਦਾ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਕੀਤੀ ਗਈਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ ਐਬੇ
1445ਹੈਨਰੀ VI ਨੇ ਮੇਨ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦਾ ਗੁਪਤ ਸੌਦਾ ਕੀਤਾ. 1 ਦਸੰਬਰ ਦਸੰਬਰ 1445 ਵਿੱਚ, ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਨ ਦਾ ਸਮਰਪਣ ਕੀਤਾ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹ ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੋਇਆ. ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਹੋਰ ਫੌਜੀ ਜਾਂ ਕੂਟਨੀਤਕ ਦਬਾਅ ਅੱਗੇ ਝੁਕ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਚਾਰਲਸ ਸੱਤਵੇਂ ਨੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਗੈਰੀਸਨਜ਼ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ, ਹੈਨਰੀ ਨੂੰ ਮੇਨ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਪਤ ਸੌਦਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ. ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਪੈਰ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਮੀਨ ਮੰਨਦਾ ਹੈ.
1447ਗਲੌਸਟਰ ਦੇ ਹਮਫਰੀ ਡਿ Duਕ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ. 1 ਫਰਵਰੀਹੰਫਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਜੌਨ ਆਫ਼ ਬੇਡਫੋਰਡ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਵਜੋਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਚਲਾਇਆ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਸਫਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਹੰਫਰੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੇਤਾ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਕੋਬਹਮ ਦੇ ਏਲੇਨੋਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੰਦਭਾਗਾ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਇਆ ਜਿਸਨੂੰ 1441 ਵਿੱਚ ਜਾਦੂਗਰੀ ਦੇ ਲਈ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਦ ਉਸਦੇ ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ. ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਉਦੋਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਹੈਨਰੀ VI ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਹੁਮਤ ਸੰਭਾਲੀ ਅਤੇ 1447 ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਰੀ ਸੇਂਟ ਐਡਮੰਡਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ.ਸੇਂਟ ਐਡਮੰਡਸ ਨੂੰ ਦਫ਼ਨਾਓ
1447ਕਾਰਡੀਨਲ ਬਿauਫੋਰਟ ਦੀ ਮੌਤ. 11 ਅਪ੍ਰੈਲਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਚੌਥੇ ਅਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਾਰਡੀਨਲ ਬਿauਫੋਰਟ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਹੱਥ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੇ ਅੱਜ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖਿਡਾਰੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ.ਵਿਨਚੈਸਟਰ
1447ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਵਜੋਂ ਜਲਾਵਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. 1 ਦਸੰਬਰਯੌਰਕ ਨੂੰ ਆਇਰਲੈਂਡ ਦੇ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਵਜੋਂ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਯੌਰਕ ਦਾ ਅਪਮਾਨ, ਇੱਕ ਉਜਾੜਾ ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਹੂਲਤ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ ਅਤੇ ਸਮਰਸੈਟ ਦੁਆਰਾ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਕੈਪੀਟੁਲੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈਆਇਰਲੈਂਡ
1448ਇੰਗਲੈਂਡ ਨੇ ਲੇ ਮਾਨਸ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. 15 ਮਾਰਚਮੇਨ 1425 ਤੋਂ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬੈਡਫੋਰਡ ਦੇ ਜੌਨ ਡਿkeਕ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਲੇ ਮੈਨਸ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ. ਫਰਵਰੀ 1448 ਤਕ ਫ੍ਰੈਂਚਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ 15 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ. ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਟੂਰਸ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਮੇਨ ਦੇ ਸਪੁਰਦ ਕਰਨ ਦੀ ਗੁਪਤ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਕੀਤੀ ਸੀ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਹਾਕਮਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਜਤਾਈ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏਗੀ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਵਪਾਰਕ ਅਵਸਰ ਅਤੇ ਮਾਲੀਆ ਵਧਾਉਣ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਯੁੱਧ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੀ. ਹੈਨਰੀ ਛੇਵੇਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱpo ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜੋ ਮੇਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਕਮਾਉਂਦੇ ਸਨ.ਲੇ ਮਾਨਸ ਫਰਾਂਸ
1448ਹੈਨਰੀ VI ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. 1 ਮਾਰਚਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਝ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਭੜਕਣ ਲੱਗੇ. ਉਹ ਵਿਲੀਅਮ ਡੀ ਲਾ ਪੋਲ ਨੂੰ ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਸੁਫੋਲਕ ਅਤੇ ਐਡਮੰਡ ਬਿauਫੋਰਟ ਨੂੰ ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਸਮਰਸੈਟ ਵਜੋਂ ਤਰੱਕੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਰਿਚਰਡ ਆਫ਼ ਯੌਰਕਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਲਾਟਾਜਨੇਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦਾ ਹੈ.
1449ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ ਅਰਵਲ ਆਫ ਵਾਰਵਿਕ ਵਜੋਂ ਸਫਲ ਹੋਏ. 1 ਜੁਲਾਈਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ ਨੇ ਐਨ ਬੀਉਚੈਂਪ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਰਿਚਰਡ ਨੇਵਿਲ ਨੂੰ ਵਾਰਵਿਕ ਅਸਟੇਟ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
1449ਇੰਗਲਿਸ਼ ਨੇ ਰੂਏਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ. 1 ਅਕਤੂਬਰਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੈ. ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਸੀ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਰਾਜਸੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹੁੰਚ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਾਜਾ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਤਸੱਲੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ.ਰੂਏਨ ਫਰਾਂਸ
1450ਬਿਸ਼ਪ ਮੋਇਲੀਨਸ ਦਾ ਪੋਰਟਸਮਾouthਥ ਵਿੱਚ ਸਫੌਕ ਦੇ ਦੁਰਾਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. 9 ਜਨਵਰੀਬਿਸ਼ਪ ਮੋਲੇਨਸ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕਰੀਅਰ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਬਕਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਿਚਰਡ, ਯੌਰਕ ਦੇ ਡਿkeਕ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੋਲੇਨਸ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿੱਤੀ ਬੇਨਿਯਮੀਆਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਸਾਖ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲਈ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਸੀ ਨੌਰਮੈਂਡੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ. ਮੋਲੇਨਸ ਨੇ ਇਸ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ. ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਯੌਰਕ ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ-ਜਨਰਲ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਹਾਲਾਤ ਵਿਗੜਦੇ ਗਏ ਤਾਂ ਮੋਲੇਨਸ ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਿkeਕ ਆਫ਼ ਸਫੋਕ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਲਕਿ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਖੇਤਰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੈਰੀਅਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੋਰਟਸਮਾouthਥ ਸੰਭਵ ਤੌਰ' ਤੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ. ਕੁਝ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੋਰਟਸਮਾouthਥ ਵਿੱਚ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੈਸੇ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ. ਉਸ ਨੂੰ ਭੀੜ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਪਰ ਇਹ ਭੀੜਾਂ ਕੌਣ ਸਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਅਜੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਤ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੋਰਟਸਮਾouthਥ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.ਚਰਚ ਓਲਡ ਪੋਰਟਸਮਾouthਥ ਹੈਂਪਸ਼ਾਇਰ
1450ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ- ਫਾਰਮਿੰਗ ਦੀ ਲੜਾਈ. 15 ਅਪ੍ਰੈਲਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਬਾਦੀ ਤੇ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਇੱਕ ਮਹਿੰਗਾ ਅਤੇ ਥਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬੋਝ ਬਣ ਰਹੀ ਸੀ. ਫੌਰਮਿੰਗ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਾਰ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇ ਬੱਕਰੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਸ਼ਪ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਇਹ ਭੀੜ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸੀ ਜਾਂ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੱਤਿਆ?ਫੌਰਮਿੰਗ ਫਰਾਂਸ
1450ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤਇਸ ਸਾਲ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਗਾਵਤ ਫੈਲ ਗਈ. ਇਹ ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਸੁਫੋਲਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਹੈਨਰੀ VI ਦੇ ਅਧੀਨ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ.ਡੋਵਰ ਕੈਂਟ
1450ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਸੂਫੋਲਕ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ/ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ. 28 ਜਨਵਰੀਵਿਲੀਅਮ ਡੀ ਲਾ ਪੋਲ ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਸੂਫਕ ਦੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਬਲੀ ਦੇ ਬੱਕਰੇ ਵਜੋਂ ਹੋਈ ਸੀ. ਉਸ 'ਤੇ ਮਹਾਂਦੋਸ਼ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ' ਤੇ ਗਲੋਸੈਸਟਰ ਦੇ ਹੰਫਰੀ ਡਿ Duਕ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਮਬਰੋਕ ਦਾ ਅਰਲਡਮ, ਲਾਰਡ ਚੈਂਬਰਲੇਨ, ਅਤੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਲਾਰਡ ਹਾਈ ਐਡਮਿਰਲ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ 1448 ਵਿੱਚ ਡਿkeਕ ਆਫ਼ ਸਫੋਲਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਸਫੌਕ ਟਾਵਰ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਬੱਧ ਸੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਗੁਨਾਹੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਪਸਵਿਚ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਕਿਸ਼ਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ. ਡਿ Duਕ ਆਫ਼ ਐਕਸਟਰ, ਟਾਵਰ ਦਾ ਕਾਂਸਟੇਬਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਸਫ਼ੋਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਡੋਵਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਗਈ.

ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼, ਅਨੁਸਾਰੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੀੜ੍ਹੀ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਏਗਾ. ਡਬਲਯੂਡਬਲਯੂ 1 ਤਕ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਜਿਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ.

ਖੂਨ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੇੜਿਓਂ ਸਨ, ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਜੰਗ ਇੰਨੀ ਨਿਰੰਤਰ ਨਿਰੰਤਰ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਲਕਿ ਪੜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥਾਂ ਲਈ ਲੜਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਘੱਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ. ਅਸਲ ਲੜਾਈ ਦੇ ਦਿਨ ਇੰਨੇ ਲੰਬੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿੰਨੇ ਅਸੀਂ ਸੋਚੇ ਹੋਣਗੇ. ਪਰ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ. It would be a very long time until there would be any such event that would so disrupt British society and proportionally decimate the younger generations and that would be the horrors of a the WW1 (World War 1).

Out of this confusion and bitter disputes, motivated largely by self-interests, would emerge the House of Tudor but the right to be Kings of England was at least tenuous, as much as it had been with those that went before them. A convenient marriage between Henry Tudor and Elizabeth of York seems to bring hostilities to an end, but for how long would that last? Was this a unique event or really just a repeat of violent wealthy families pursuing their own agendas, which had gone on from the earliest of our fledgling British Monarchs and would this be an end to the traumas such disputes created.

Look to the Tudor Dynasty and you just might think that this was the continuance of feuding that is almost inevitable when a country is ruled by a single individual and the success or failure of that king or queen as much depends on the strength of a single character? But with the arrival of the Tudors a whole new series of events transpires equally as divisive and driven by the desire for power wealth and supremacy at almost any price.

War of the Roses Timeline and Chronology with interactive map and narrative

This is a series of events that transpire with the build-up stretching as far back as 1399 and continuing to its conclusion around 1485. Many will shorten that start date back to 1450 but the importance of events before 1450 should not be underestimated. Hence we are bulding an interactive timeline and map plus family trees to help us all explore and unravel some of the intriguing connections in this complex vilent and ruthless series of events.

War of the Roses Collection

You will also find links and connections to the events explored in more detail linked to this page below. These articles aim to help extend the connections and reveal some more intriguing people, their families, roles and significance in this massive series of events. We try to identify existing physical places and map those to the events and people who participated together with the relevance across the broader sweep of our history in the 15th century and for the specific royal houses that are connected to this series of events. For more on the Plantagenets, the House of Lancaster, House of York and the emergence of the Tudors (click on the related links.

In the extraordinary evidence that has been scientifically researched by the University of Tudor we now learn that whilst the research team are more than 99.99% certain that the remains recovered in Leicester are Richard III, they have also discovered a complex issue that there is a non-paternity event (an illegitimacy) compared to the established genealogies which traverses over some 13 links. This brings into question the possibility that one or more of these factions connected to Richard’s genealogy was in fact invalid, incorrect and may have mean’t that the often cited smear of illegitimacy on a child of the royal family may well have had some substance and changed the course of history. Find out more here about Richard III’s DNA and new eveidence here and make your mind-up. Was the War of the Roses , more of what had gone before and would follow again with the Tudors whilst England suffered the rule and absolute power of an anointed monarch or was it the lesser of two evils when Civil War challenged the Monarchy and put a Commoner at the head of a nation. When would Parliament get some real diplomatic teeth and govern by consent and democracy? Who would rid us of these despotic dynastic kings?


Margaret Lannister

Many people hated the beautiful Margaret of Anjou, but everyone respected her. She was intelligent, capable, and above all else, ambitious. In fact, when writing A Song of Ice and Fire, Margaret inspired George R.R. Martin to create one of his most cold-blooded characters: Cersei Lannister. The only difference is, Cersei was fictional—while Margaret’s dark deeds were all too real.

Game of Thrones, HBO

My books

Coming 31st May:

Defenders of the Norman Crown: The Rise and Fall of the Warenne Earls of Surrey tells the fascinating story of the Warenne dynasty, of the successes and failures of one of the most powerful families in England, from its origins in Normandy, through the Conquest, Magna Carta, the wars and marriages that led to its ultimate demise in the reign of Edward III.

Defenders of the Norman Crown: Rise and Fall of the Warenne Earls of Surreywill be released in the UK on 31 May and in the US on 6 August. And it is now available for pre-order from Pen & Sword Books, Amazon in the UK and US and Book Depository.

Also by Sharon Bennett Connolly:

Ladies of Magna Carta: Women of Influence in Thirteenth Century England looks into the relationships of the various noble families of the 13th century, and how they were affected by the Barons’ Wars, Magna Carta and its aftermath the bonds that were formed and those that were broken. It is now available from Pen & Sword, Amazon and from Book Depository worldwide.

Heroines of the Medieval World tells the stories of some of the most remarkable women from Medieval history, from Eleanor of Aquitaine to Julian of Norwich. Available now from Amberley Publishing and Amazon and Book Depository.

Silk and the Sword: The Women of the Norman Conquest traces the fortunes of the women who had a significant role to play in the momentous events of 1066. Available now from Amazon, Amberley Publishing, Book Depository.

You can be the first to read new articles by clicking the ‘Follow’ button, liking our Facebook page or joining me on Twitter and Instagram.


Download Now!

We have made it easy for you to find a PDF Ebooks without any digging. And by having access to our ebooks online or by storing it on your computer, you have convenient answers with The Wars Of The Roses A Field Guide And Companion . To get started finding The Wars Of The Roses A Field Guide And Companion , you are right to find our website which has a comprehensive collection of manuals listed.
Our library is the biggest of these that have literally hundreds of thousands of different products represented.

Finally I get this ebook, thanks for all these The Wars Of The Roses A Field Guide And Companion I can get now!

I did not think that this would work, my best friend showed me this website, and it does! I get my most wanted eBook

wtf this great ebook for free?!

My friends are so mad that they do not know how I have all the high quality ebook which they do not!

It's very easy to get quality ebooks )

so many fake sites. this is the first one which worked! ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ

wtffff i do not understand this!

Just select your click then download button, and complete an offer to start downloading the ebook. If there is a survey it only takes 5 minutes, try any survey which works for you.


Battle of Bosworth Field

These were the Battle of St Albans in 1455 the Battle of Northampton in 1460 the Battle of Wakefield in 1460 the Battle of Barnet and the Battle of Tewkesbury which both took place in 1471 and the final battle of them all the Battle of Bosworth Field in 1485 which saw the death of King Richard III and the ascent to the throne of Henry Tudor from the House of Lancaster.

The Wars of the Roses took place between 1455 – 1485, they were triggered by the desire of two families to claim the throne of England. It was a time of civil unrest in the country, both families had a rightful claim to the throne. Many of the lords of the lands had their own private armies which they pledged to either the House of Lancaster or the House of York.


28. A Traitor’s Reward

Andrew Trollope, war veteran and turncoat, would eventually be knighted after the Second Battle at St. Albans turned into a Lancaster victory. Henry VI commanded his young son to knight Trollope, despite the fact that his participation in the battle had been stalled by his stepping on a spike driven into the ground to stop charging horses. Despite literally being nailed to the ground, Trollope continued to fight according to legend, he lamented that he could only kill 15 Yorkists that day, because he had to rely on them coming to him for battle. We can only imagine the laughs he got from the people around him with a zinger like that.


30 Facts About the Wars of the Roses - History

By William F. Floyd, Jr.

The men of Bridport on the coast of southwestern England kept extra weapons on hand to deal with the raids endemic during the Hundred Years War that preceded the Wars of the Roses. Just four years after the last great battle of the Hundred Years’ War was fought at Castillon, a muster was held at Bridport at the outset of the Wars of the Roses during which the town’s four principal officials, two constables and two bailiffs, assessed the equipment of individuals who presented themselves for inspection for wartime duty. One commoner in particular stood out from the rest for he had brought enough to equip himself and others. Besides two helmets and two padded jacks, he had three bows and sheaves, two poleaxes, two glaives, and two daggers. This man, unlike many others, would not be subjected to the requirements others would have to meet if they were short of the required equipment. If that were the case, they would be told to acquire the additional equipment within a fortnight or pay a fine.

The three wars that constituted the Wars of the Roses had periods of peace that separated them. The name of the wars derived from the badges used by the two cadet branches of the Plantagenet dynasty: the white rose of York and the red rose of Lancaster. Supporters of the two branches shed a large amount of blood in a contest for control of the English crown.

Both houses laid claim to the throne as descendants of the sons of Edward III. The Lancastrians had been on the throne since 1399 and may have remained there indefinitely were it not for the anarchy through- out the kingdom that began in the middle of the 15th century. When Henry V died in 1422, the country endured the fractious minority of Henry VI during which England was managed by the king’s council, a predominately aristocratic body.

Longbowmen engage each other in a period image of the Wars of the Roses. Since both the Lancastrians and the Yorkists had longbowmen, neither side gained a clear advantage from their use.

The arrangement was not maintained without trouble. The council soon became a battleground for those attempting to gain power. Great magnates with private armies controlled the English countryside. Lawlessness became rampant, and the people began to be overtaxed.

When King Henry VI lapsed into insanity in 1453, Richard Plantagenet, 3rd Duke of York, was installed as protector of the realm. When Henry recovered from his illness in 1455, he re-established authority, forcing York to take up arms for self-protection. Queen Margaret, who controlled her weak and mentally unstable husband, subsequently drove York from the royal court. In response, York rebelled against Henry VI.

Armed conflict broke out at St. Albans on May 22, 1455. The Lancastrians eventually killed York, who was slain in the Battle of Wakefield in West Yorkshire on December 30, 1460. His eldest son, Edward, 4th Duke of York, however, vanquished the Lancastrians at the Battle of Towton fought March 29, 1461. After the battle, the victorious duke became King Edward IV.

The second war lasted from 1469 to 1471 and its events centered on the expulsion from power of Edward IV by a military coup led by his former ally Richard, Earl of Warwick. Warwick was slain in the Battle of Barnet in 1471. The third war involved Edward’s brother Richard Plantagenet, who usurped the crown in the wake of Edward’s death in 1483. That conflict ended with the victory of Henry Tudor, the future Henry VII, over King Richard III at the Battle of Bosworth in 1485.

The 15th century brought major tactical changes and advances in metallurgy and armor that had a profound influence on the types of weapons deployed on the battlefields of the Wars of the Roses. The vulnerability of French heavy cavalry to the English longbow in famous battles of the Hundred Years War, such as Crécy, Poitiers, and Agincourt, proved that armored cavalry was highly vulnerable to missile fire by highly skilled bowmen. For their part, the English knights and men-at-arms had fought on foot throughout the Hundred Years’ War, and this preference for fighting dis- mounted continued into the Wars of the Roses. Indeed, the English proved that the most effec- tive way to do battle was with dismounted infantry supported by archers armed with the devastating longbow. Typically, the wealthy knights were clad in suits of armor, men-at- arms were clad partially in armor, and levies wore leather jerkins or padded jacks.

Plate Armor

Another seminal change that differentiated warfare in the 15th century from the previous one was the refinement of plate armor. The renowned armor craftsmen of northern Italy and Germany had the requisite metallurgical skills to fashion magnificent suits of armor from steel. By the time of the Wars of the Roses, knights and men-at-arms who could afford these suits went into battle encased from head to foot in plate armor. Plate armor negated the need for shields but required offensive weapons that could punch through or tear the armor of the wealthier combatants.

The English longbow, which most likely was an outgrowth of the ordinary wooden bow, played a substantially less important role in the Wars of the Roses, not only because there was no enemy cavalry to decimate, but also because the use of fluted plate armor for the most part negated the effect of arrows. Other forms of protection, such as leather jerkins or padded jacks, blunted the effect of the arrows. It was common for the archers to duel with each other at the outset of a battle and then fall back to a supporting position. Moreover, since both sides had longbowmen during the Wars of the Roses, neither side gained a clear advantage from their use.

A flanged mace delivered greater force than the sword. It would have been highly useful in combat against a knight clad in plate armor.

The longbow consisted of a six-foot bow usually crafted from a single piece of yew. The longbow projected arrows up to 820 feet by elasticity in the form of a spring. As the bow was drawn, energy was transformed into kinetic energy as the string was released, thus transferring energy to the arrow. A typical longbow archer carried from 60 to 72 arrows at the time of battle. A skilled English longbowmen could fire 10 to 12 arrows a minute. Archers would place their arrows either point down in the ground in front of them or through their belt to grasp them for firing in battle.

In one noteworthy instance, the use of longbows did not cancel each other out in battle. At the Battle of Towton on March 29, 1461, Yorkist and Lancastrian archers engaged in an archery duel at the outset of the battle. Because the wind was at their backs, the Yorkists won the contest. Yorkist archers shot approximately 750,000 arrows in less than 10 minutes, resulting in the death or wounding of hundreds of Lancastrian troops. In this way, the Yorkist archers succeeded admirably in softening the opposing ranks before foot soldiers on both sides clashed.

The Lance

The primary weapon of the period for cavalry remained the lance. The word “lance” is a catchall term for a variety of different pole weapons based on the spear. The name is derived from “lancea,” a Roman auxiliaries’ javelin. The lance was designed for mounted troops. Medieval guilds manufactured both the heavy lance and the light lance. They usually were a solid shaft made of ash, cedar, or poplar.

The heavy lance was 10 to 12 feet in length and was used more or less as a shock weapon. Before tactics changed in the 15th century, the purpose of the heavy lance had been to enable charging cavalry to break the enemy’s front line.

A hand guard was added to the heavy lance in the 14th century. The most effective way to use a heavy lance was to hold it 30 degrees away from the centerline of the horse on either side of the neck. Two versions, one light and one heavy, were available to the mounted man-at-arms.

The light lance ranged from six to 10 feet in length and had a narrower diameter than the heavy lance. Unlike the heavy lance, the light lance was designed to be either thrown like a javelin or stabbed like a spear using an overhanded thrust.

Dismounted men-at-arms during the Wars of the Roses used powerful staff weapons such as the poleaxe and mace for battering their armored opponents during dismounted combat. They also employed thrusting and stabbing weapons such as the sword and rondel. Local levies primarily used the billhook.

The billhook was a variation of a common agricultural tool used for cutting woody material. It consisted of a hooked metal blade which was sharpened on the inner curve and mounted on a wooden shaft. The six-foot-long English version of the billhook was a combination of a broad, curved knife and an axe. The length of the blade range from eight to 10 inches, and the staff ranged from six to eight inches.

The “bill,” as it was sometimes called, was a versatile close contact weapon that gave the foot soldier the ability to reach and engage a cavalryman. Using the hook, a foot soldier could hook a cavalryman and pull him to the ground. A blow from a billhook blade could inflict serious injury even to a knight protected by armor.

German peasants fight with a wide variety of staff weapons derived from agricultural tools. In England, the most ubiquitous of these was the billhook, which had a hooked metal blade that was sharpened on the inner curve.

The Poleaxe

The poleaxe was a brutal assault weapon that was used with regularity on the 15th century battlefield, rather than sporadically as it had been used in the previous century. The poleaxe provided a way to offset the advantages afforded by fluted plate armor. Requiring strength and two hands to wield in battle, poleaxes were swung in a cleaving motion like the battle axes used by Normans and Vikings in previous centuries.

A poleaxe consisted of a wooden staff up to six feet in length topped with a heavy, razor-sharp curved blade on one side, a claw-like point on the other, and a sharp spike at the top. Alternate versions had a hammer on the front end and a sharp hook on the back end. The poleaxe was intended to deliver a bone-crushing blow and also to cut through plate armor, depending on which feature of the weapon was used. Whether a knight or man-at-arms used a poleaxe against an armored or unarmored opponent, the result could be lethal. The thick blade was capable of severing limbs and the sharp point that capped the poleaxe was useful for puncturing armor.

The Mace

A mace was a weapon with a heavy head that might also have flanged or knobbed additions on the end of the handle. The mace generated far greater force than a sword when swung. The weapon could be mounted on either a long shaft measuring up to five feet or on a short shaft measuring one foot in length. The mace was an armor-fighting weapon designed for close combat that could be used by a man-at-arms fighting on foot or on horseback.

A major advantage of the mace was that it was cheap and easy to make, which made it more numerous on the battlefield. Its primary use was for bludgeoning an opponent, and it was particularly effective against an enemy wearing plate armor. The flanged mace in particular was designed to penetrate armor.

The Flail and Halberd

The flail, which is sometimes referred to as a mace and chain or a ball and chain, was similar to the mace. It featured a chain or strap so it could be swung with great force. In previous centuries when soldiers used shields, a soldier who was skilled with a flail could wrap the chain around an enemy’s shield and pull it away.

Another staff weapon used during the Wars of the Roses was the halberd. Halberds sported a spiked axe head on a staff of similar length to the billhook. The foot soldier wielding a halberd swung at his opponent as he would a two-handed axe. Yet another staff weapon was the glaive, which featured a slender axe-like blade attached to a six-foot pole. Some versions of the glaive had a small hook on the reverse side used to unhorse cavalrymen.

The Sword and Rondel Dagger

For close-quarter combat, the 15th-century man-at-arms carried a sword designed either for cutting or thrusting. Many sword designs of this period originated from those developed during the Viking and migration periods dating back to the type of iron swords wielded by pre-historic Celts. Length was the most critical factor in how a sword would be used in combat. Single-handed swords were usually 2.5 feet long, and double-handed swords were usually 3.5 feet long. Men-at-arms usually wore their sword in a scabbard on one side and a rondel dagger on the other side.

In some cases, a knight would be considered “undressed” without his sword even when not in armor. Swords normally weighed only two or three pounds. A sword that was too heavy could not move fast enough to precisely strike a moving opponent and would not be controllable once it began to swing. During their manufacture, swords were carefully balanced, according to the purpose for which they were designed. Swords intended for thrusting had long, narrow blades and long hilts.

The rondel dagger takes its name from the cylindrical hand guard and disc-shaped pommel and cross-guard that were equal in size. The weapon was introduced at the turn of the 14th century, and its forerunner was the knightly dagger of the two previous centuries. The rondel dagger might be, for example, 25 inches long with a 10-inch handle and a 15- inch blade. Rondel dagger handles usually were made of wood plated with metal or of metal, although wood, horn, and bone models existed, too.

Rondel daggers were not meant for slashing. They featured a slender, triangular blade made of steel with a tapering point. The rondel dagger allowed the user to deliver a fatal wound to an incapacitated or pinned knight. To finish off an adversary with a fatal puncture wound, the rondel dagger was thrust through a seam or joint in a suit of armor or even through the eye slit in a helmet.

The “Hand-Gonne”

Hand-held firearms were introduced in the 15th century, although they were crude and inaccurate and for the most part ineffective. These “hand-gonnes” consisted of a short tube mounted on a stick.

The gunpowder was ignited with a hot coal or a piece of slow match. Typically, a two-man team operated a 15th-century handgun. One man aimed the weapon and the other applied the ignition. Hand-held firearms were not refined until the following century.

A soldier fires a so-called hand-gonne consisting of a short tube mounted on a stick. He ignited the gunpowder through a touchhole using a hot coal or piece of slow match.

Even though the Wars of the Roses lasted for three decades, pitched battles were infrequent. When fighting did take place, however, it was extremely brutal. For example, it is estimated that the combined casualties of approximately 28,000 from the Battle of Towton constituted one percent of the total population of England at the time.

The Wars of the Roses are remembered for the large number of high-born males who were killed in battle or later executed. With the exception of crude gunpowder weapons and the longbow, combat was conducted at close quarters. In order to kill or wound an oppo- nent with one of the hand-held weapons of the day, an attacker had to be as close as two to three feet to inflict a lethal blow. Unless a fighter was wearing heavy armor, one blow or stab from a poleaxe or sword could prove fatal or at the very least disable an enemy fighter.

The number of participants involved in any given battle during the Wars of the Roses is dif- ficult to determine, and casualties are even harder to ascertain. Battles tended to be blood- ier just by the violent nature of the combat. Defeated armies rarely retreated in any orga- nized manner, making retreating troops an easy target for enemy cavalry.

The Wars of the Roses marked the beginning of the end for medieval warfare. Great changes were afoot, particularly in regard to gunpow- der. The introduction of effective cannons made stone castles obsolete. Likewise, the introduction of hand-held firearms eventually made edged weapons obsolete


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: ਗਲਬ ਦ ਫਲ ਦ ਖਸਅਤ ਅਤ ਫਇਦ Rose Flower u0026 Plant Benefits in Punjabi (ਜੂਨ 2022).


ਟਿੱਪਣੀਆਂ:

  1. Genevyeve

    We can talk a lot about this question.

  2. Dashura

    Perhaps I will refuse))

  3. Wolfcot

    the exceptional delusion

  4. Hobart

    ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਹੈ. ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ 'ਤੇ ਈਮੇਲ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਚਰਚਾ ਕਰਾਂਗੇ।



ਇੱਕ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖੋ